Хунаки сабо ки зи зулфаш , халос ёфт нафасӣ

خنک صبا که ز زلفش، خلاص یافت بچستی

Сабои фидои ту бодам , бирав ки нек биҷустӣ

صبا فدای تو بادم، برو که نیک بجستی

Ғуломи қомати он лъбтм ки сарви сеӣ ро

غلام قامت آن لعبتم که سرو سهی را

Шикасти қади баландаш , ба ростӣу дурустӣ

شکست قد بلندش، به راستی و درستی

Биёу аҳди зи сари гир , эйнигор агар чаҳ

بیا و عهد ز سر گیر، ای نگار اگر چه

Ҳазор аҳд бибастӣ , чу зулфу бози шикастӣ

هزار عهد ببستی، چو زلف و باز شکستی

зи зулфу чашми ту ман дӯши доштами гилае чанд

ز زلف و چشم تو من دوش داشتم گله‌ای چند

Нагуфтам ва чаҳ бигӯям ҳикояти шаби мастӣ

نگفتم و چه بگویم حکایت شب مستی

Ту то ҳадис накардӣ , маро нагашт муҳаққиқ

تو تا حدیث نکردی، مرا نگشت محقق

Ки чун падед шуд аз нестӣ латифа ҳастӣ ?

که چون پدید شد از نیستی لطیفه هستی؟

Марои ту айни зулолӣ , вале гузаштаи зи фарқӣ

مرا تو عین زلالی، ولی گذشته ز فرقی

Марои ту тозаи нигорӣ , вале бирафта зи дастӣ

مرا تو تازه نگاری، ولی برفته ز دستی

Ба нури дидаи сазовори онкӣ рӯй ту бинад

نبود دیده سزاوار آنکه روی تو بیند

Ту лутф кардӣу дардӣ ба мардумони нншстӣ

تو لطف کردی و در وی به مردمی بنشستی

зи аҳди сусту дил сахт туаст нолаи салмон

ز عهد سست و دل سخت توست ناله سلمان

Ту низ хуй фаро кун , дило ба сустӣу сахтӣ

تو نیز خوی فرا کن، دلا به سستی و سختی