Чаҳ май барии дили мо чун нигаҳ наме дорӣ ?

چه می‌بری دل ما چون نگه نمی‌داری؟

Чаҳ дилбарӣ ки намеояд аз ту дилдорӣ ?

چه دلبری که نمی‌آید از تو دلداری؟

Чаро чу нофаи оҳӯи бурӣдае аз ман ?

چرا چو نافه آهو بریده‌ای از من؟

Чаро чу машки маро май диҳии ҷигари хорӣ ?

چرا چو مشک مرا می‌دهی جگر خواری؟

Ба оҳу нолау зории з ман машав безор

به آه و ناله و زاری ز من مشو بیزار

Накун ки мо натавонем кард , безорӣ

نکن که ما نتوانیم کرد، بیزاری

Ба сӯии ман гузарӣ кун ки ҷузи ғарибӣу ишқ

به سوی من گذری کن که جز غریبی و عشق

Ду ҳолатӣаст маро бе касеу беморӣ

دو حالتی است مرا بی‌کسی و بیماری

Ба Кувайт омадан эй ёр , мо наме ёрем

به کویت آمدن ای یار، ما نمی‌یاریم

Ту ёре кун ва бигузар ба мо агар ёрӣ

تو یاریی کن و بگذر به ما اگر یاری

Машав зи дӯди ман эмин ки кори ман ҳамаи шаб

مشو ز دود من ایمن که کار من همه شب

Чу шамъ сӯхтан ва гиряасту бедорӣ

چو شمع سوختن و گریه است و بیداری

Ба чашми ман лабати омухти гавҳари афшонӣ

به چشم من لبت آموخت گوهر افشانی

Чунонкӣ дод ба лаъли лабати шукри борӣ

چنانکه داد به لعل لبت شکر باری

Сазад ки дар сар корам кунӣ дамӣ чун субҳ

سزد که در سر کارم کنی دمی چون صبح

Магар ба рӯз сипед ояд ин шаби торӣ

مگر به روز سپید آید این شب تاری

Сабост қосиди салмон ба пеши дӯсти дареғ

صباست قاصد سلمان به پیش دوست دریغ

Ки дар сабост гарони хезӣу сбкборӣ

که در صباست گران خیزی و سبکباری