зи савдои руху зулфаш , ғамӣ дорам шбонрўзӣ

ز سودای رخ و زلفش، غمی دارم شبانروزی

Марои субҳи висол ӯ , намегардад шабии рӯзӣ

مرا صبح وصال او، نمی‌گردد شبی روزی

Насими субҳи пайғомӣ ба хуршедии расон аз мо

نسیم صبح پیغامی به خورشیدی رسان از ما

Ки бо ёди ҷамол ӯ , шаб мо мекунад рӯзӣ

که با یاد جمال او، شب ما می‌کند روزی

Биҷуз аз сояи сурӯш , мабодам ҳеҷ сарсабзӣ !

بجز از سایه سروش، مبادم هیچ سرسبزی!

Биҷуз бар хотами лаълаш , мабодам ҳеҷ фирӯзӣ

بجز بر خاتم لعلش، مبادم هیچ فیروزی

зи маҷлиси шамъро соқӣ , бабр дар гӯша Эй бинишон

ز مجلس شمع را ساقی، ببر در گوشه‌ای بنشان

Ки имшаб моҳ хоҳад кард , моро маҷлиси афрӯзӣ

که امشب ماه خواهد کرد، ما را مجلس افروزی

Бисӯзу гиря чун шамъ ар нахоҳӣ гашт дар ҳиҷрон

بسوز و گریه چون شمع ار نخواهی گشت در هجران

Ба икдм ме тавон куштан , марои чандин чаҳ май сӯзӣ ?

به یکدم می‌توان کشتن، مرا چندین چه می‌سوزی؟

Агар захмии занӣ бар ман , чунонам бар дил ояд хуш

اگر زخمی زنی بر من، چنانم بر دل آید خوش

Ки бар гул дар саҳаргоҳон , насими боди наврӯзӣ

که بر گل در سحرگاهان، نسیم باد نوروزی

Қабоӣ умр кӯтоҳаст , бар болои умедам

قبای عمر کوتاهست، بر بالای امیدم

Магари бози оеу васлӣ , шабӣ бар доманами дузӣ

مگر باز آیی و وصلی، شبی بر دامنم دوزی

Чаҳ хоҳӣ кард эй салмон , ба ҳиҷрон сарф шуд умрат

چه خواهی کرد ای سلمان، به هجران صرف شد عمرت

Магари васлаши бадасти оре , вазони умрии ту андӯзӣ

مگر وصلش بدست آری، وزان عمری تو اندوزی