Ҷузи боди ҳамдамӣ на ки бо ӯ занами дамӣ

جز باد همدمی نه که با او زنم دمی

Ҷузи бодаи мӯнисӣ на ки аз дили баради ғамӣ

جز باده مونسی نه که از دل برد غمی

Ҷузи дидаи кӯ ба хӯни рухи мо сурх ме кунад

جز دیده کو به خون رخ ما سرخ می‌کند

Дар кор мо накард кас аз мардумӣ , дамӣ

در کار ما نکرد کس از مردمی، دمی

Хӯрдам ҳазор захми з ҳар кас ба ҳеҷ як

خوردم هزار زخم ز هر کس به هیچ یک

Раҳмӣ накард бар ман мискин ба ҳар марҳамӣ

رحمی نکرد بر من مسکین به هر مرهمی

Дарёии ишқ дар дили мо ҷӯш ме занад

دریای عشق در دل ما جوش می‌زند

зи онҷои саҳоби дида мо мекашад наме

ز آنجا سحاب دیده ما می‌کشد نمی

Сармасти ишқро зи ду олам фароғат аст

سرمست عشق را ز دو عالم فراغت است

Зеро ки дорад ӯ ба сари хеши олимӣ

زیرا که دارد او به سر خویش عالمی

Зон пеш рӯй бар дар ӯ доштам ки дошт

زان پیش روی بر در او داشتم که داشت

Рӯй замини ғуборӣу пушти фалаки хамӣ

روی زمین غباری و پشت فلک خمی

Салмон магӯиро зи дили ало ба худ ки нест

سلمان مگوی را ز دل الا به خود که نیست

Дар зери пардаи фалаки имрӯзи мрҳмӣ

در زیر پرده فلک امروز مرحمی