Сӯзи ту куҷо гирад , дар хирман ҳар хомӣ ?

سوز تو کجا گیرد، در خرمن هر خامی؟

Мурғи ту фурӯ ноед , эй дӯст ба ҳар бомай

مرغ تو فرو ناید، ای دوست به هر بامی

Марди раҳи савдоят , соҳиби қадамӣ бояд

مرد ره سودایت، صاحب قدمی باید

Кони бодияро натавон , паймӯд ба ҳар гомӣ

کان بادیه را نتوان، پیمود به هر گامی

Бади ном абад кардам , худро ва наме донам

بد نام ابد کردم، خود را و نمی‌دانم

Дрномаҳи аҳли дил , некӯтар азин номӣ

درنامه اهل دل، نیکوتر ازین نامی

Аз ишқи ту зоҳидро дам гарм нахоҳад шуд

از عشق تو زاهد را دم گرم نخواهد شد

Зеро ки бидон оташ ҳаргиз нарасад хомӣ

زیرا که بدان آتش هرگز نرسد خامی

Девона дилӣ дорам , короам наме гирад

دیوانه دلی دارم، کارام نمی‌گیرد

Ҷуз бар дар хуморӣ , ё пеши длоромӣ

جز بر در خماری، یا پیش دلارامی

Аз ту назарии салмон , медорад ва май шояд

از تو نظری سلمان، می‌دارد و می‌شاید

Дарвешӣ агар хоҳад , аз Подшаҳи анъомӣ

درویشی اگر خواهد، از پادشه انعامی

Лабро ба сухан бигушо , зеро ки надорад дил

لب را به سخن بگشا، زیرا که ندارد دل

Ғайр аз даҳанати комӣ ,у онгоҳ чаҳ хуши комӣ

غیر از دهنت کامی، و آنگاه چه خوش کامی

Оғоз ғамат кардам , то чун буд анҷомаш

آغاز غمت کردم، تا چون بود انجامش

Ин нест аз он корӣ , конро буд анҷомӣ

این نیست از آن کاری، کان را بود انجامی