Ба санавбари қади дилкашаш агар эй сабо гузарӣ кунӣ

به صنوبر قد دلکشش اگر ای صبا گذری کنی

зи ҳавои ҷони ҳазини ман дили хастаро хабарӣ кунӣ

ز هوای جان حزین من دل خسته را خبری کنی

Чу рисӣ ба каъбаи васл ӯ бикунӣ мақом ва аз раҳи гузар

چو رسی به کعبه وصل او بکنی مقام و از ره گذر

зи паии дуои нафасии зании зи сари сафо гузарӣ кунӣ

ز پی دعا نفسی زنی ز سر صفا گذری کنی

Агарат маҷоли нафас задан буд аз забон маниш бигӯ

اگرت مجال نفس زدن بود از زبان منش بگو

Ки чаҳ бошад ар ба висолати ин шаби тираро саҳарӣ кунӣ

که چه باشد ار به وصالت این شب تیره را سحری کنی

Ба зиёратӣ чаҳ шавад ки бар сари хокён қадамӣ наҳй

به زیارتی چه شود که بر سر خاکیان قدمی نهی

Ба иёдатӣ чаҳ зиён диҳад ки ба ҳоли мо назарӣ кунӣ ?

به عیادتی چه زیان دهد که به حال ما نظری کنی؟

Саҳарии висоли ту аз худо ба дуои шаб талабида ам

سحری وصال تو از خدا به دعای شب طلبیده‌ام

Магар эй саҳари нафасии зании магар эй дуо асарӣ кунӣ

مگر ای سحر نفسی زنی مگر ای دعا اثری کنی

Хаҷалам ки чун ?бирт оварам май лаъли ашку кабоби дил

خجلم که چون برت آورم می لعل اشک و کباب دل

Агар аз даруни хароби ман тамаъӣ ба мо ҳзрӣ кунӣ

اگر از درون خراب من طمعی به ما حضری کنی