Ман хроботиму бодаи параст
من خراباتیم و باده پرست
Дар хароботи Муғон , ошиқу маст
در خرابات مغان، عاشق و مست
Гӯш , бар замзамаи қавли балӣ
گوش، بر زمزمه قول بلی
Ҳуш , ғорат зада ҷоми аласт
هوش، غارت زده جام الست
Май кашандам чун сабу , дӯш ба дӯш
میکشندم چون سبو، دوش به دوش
намедиҳандам чу қадаҳ , даст ба даст
میدهندم چو قدح، دست به دست
Дидӣ он тавбаи сангини маро ?
دیدی آن توبه سنگین مرا؟
Ки ба як шиша мечун бишикаст ?
که به یک شیشه می چون بشکست؟
Риндӣу ошиқӣу қлошӣ
رندی و عاشقی و قلاشی
Ҳеҷ шак нест ки дар мо ҳама ҳаст
هیچ شک نیست که در ما همه هست
Мо ҳамон хок дар мстбаҳ ем
ما همان خاک در مصطبهایم
Маънӣу сӯрати мо олӣу паст
معنی و صورت ما عالی و پست
Он замон низ ки гирдем ғубор
آن زمان نیز که گردیم غبار
Бар дар майкада хоҳем нишаст
بر در میکده خواهیم نشست
Ҳамаи заррот ҷаҳон ме байнем
همه ذرات جهان میبینیم
Ба ҳавоят шудаи хуршеди параст
به هوایت شده خورشید پرست
Буд дар банди таъаллуқ , салмон
بود در بند تعلق، سلمان
Ба каманди ту дар афтод ва бараст
به کمند تو در افتاد و برست
Заррае буд ва ба хуршед расед
ذرهای بود و به خورشید رسید
Қатрае буд ва ба дарёи пайваст
قطرهای بود و به دریا پیوست