Туро вақте расад сӯфӣ ки бо ҷонона биншинӣ

تو را وقتی رسد صوفی که با جانانه بنشینی

Ки аз саҷҷода бархезӣ ва дар майхона биншинӣ

که از سجاده برخیزی و در میخانه بنشینی

Агар хезади туро савдои зулф дӯст бархезӣ

اگر خیزد تو را سودای زلف دوست برخیزی

Ба пои худ ба занҷираш рӯй девона биншинӣ

به پای خود به زنجیرش روی دیوانه بنشینی

зи боғ ӯ агар бӯеи димоғат тоза гирданд

ز باغ او اگر بویی دماغت تازه گرداند

Ҳавоӣ боғ нагузорад ки дар кошона биншинӣ

هوای باغ نگذارد که در کاشانه بنشینی

Ту аслии зодаи рӯҳӣ ба васли худ чаҳ пайвандӣ

تو اصلی زاده روحی به وصل خود چه پیوندی

Чаро аз хештан бигурезӣ ва бо бегона биншинӣ

چرا از خویشتن بگریزی و با بیگانه بنشینی

Туро чун пари тоўсони аршӣ фарш ме гардад

تو را چون پر طاوسان عرشی فرش می‌گردد

Куҷо шояд ки чун бӯмони дарин вайрона биншинӣ ?

کجا شاید که چون بومان درین ویرانه بنشینی؟

Биё бар чашм ман биншин ҷамол рӯй худро байн

بیا بر چشم من بنشین جمال روی خود را بین

Ба дарё дар шӯ ар хоҳӣ ки бо дурдона биншинӣ

به دریا در شو ار خواهی که با دردانه بنشینی

Ту хуршедии куҷо шояд ки рӯй аз зарра бартобӣ ?

تو خورشیدی کجا شاید که روی از ذره برتابی؟

Ту худ шамъӣ чаро бояд ки бо парвона биншинӣ

تو خود شمعی چرا باید که با پروانه بنشینی

Гар ӯ чун шамъ дар куштани нишонд дар сари поят

گر او چون شمع در کشتن نشاند در سر پایت

Нишони мардӣ он бошад ки ту мардона биншинӣ

نشان مردی آن باشد که تو مردانه بنشینی

Ба фардои дами мадаи зоҳиди марои коФсонаҳ май хоҳӣ

به فردا دم مده زاهد مرا کافسانه می‌خواهی

Ту бо ӯ то ба кӣ салмони бад-ӣн афсона биншинӣ

تو با او تا به کی سلمان بدین افسانه بنشینی