Кашида кор з танҳоем ба шайдое

کشیده کار ز تنهایم به شیدایی

Надонам ин ҳамаи ғам чун кашам ба танҳоӣ

ندانم این همه غم چون کشم به تنهایی

зи бас ки дода қалами шарҳи сарнавишти фироқ

ز بس که داده قلم شرح سرنوشت فراق

зи сарнавишти қалами номаи гашти савдое

ز سرنوشت قلم نامه گشت سودایی

Марои ту умри азизӣ ки рафтае зи серум

مرا تو عمر عزیزی که رفته‌ای ز سرم

Чаҳ хуш буд агар эй умри рафтаи бозоиӣ

چه خوش بود اگر ای عمر رفته بازآیی

Забони кушодаи камар бастаем то чу қалам

زبان گشاده کمر بسته‌ایم تا چو قلم

Ба сар кунем ҳар он хидматӣ ки фармое

به سر کنیم هر آن خدمتی که فرمایی

Ба эҳтиёти гузар бар саводи дидаи ман

به احتیاط گذر بر سواد دیده من

Чунончии гӯшаи доман ба хӯни нёлоиӣ

چنانچه گوشه دامن به خون نیالایی

Чаҳ марди ишқи туами ман дарин тариқ ки ақл

چه مرد عشق توام من درین طریق که عقل

Даромадаст ба сар бо вуҷӯди доноӣ

درآمدست به سر با وجود دانایی

Дирами гушойӣ ки умед бастаам дар ту

درم گشایی که امید بسته‌ام در تو

Дар умед ки бигушоед ар ту нагушойӣ

در امید که بگشاید ار تو نگشایی

Ба офтоби ?хитои ту хостам кардан

به آفتاب خطای تو خواستم کردن

Дилами надод ки ҳаст офтоб ҳар ҷое

دلم نداد که هست آفتاب هر جایی

Саодати ду ҷаҳонаст дидани рӯят

سعادت دو جهان است دیدن رویت

Зиҳии саодат агар зончаҳ рӯй бинмое !

زهی سعادت اگر زانچه روی بنمایی!