Чашм дорем ки дилбастагӣ бинмое

چشم داریم که دلبستگی بنمایی

Дили мо рости фурӯи бастагӣ , бигушое

دل ما راست فرو بستگی، بگشایی

Ту куҷое ки миннати ҳеҷ наме байнами боз ?

تو کجایی که منت هیچ نمی‌بینم باز؟

Боз ҳар ҷо ки назар мекунамат , онҷое

باز هر جا که نظر می‌کنمت، آنجایی

Дили фарзонаи ман то сари зулф ту бидид

دل فرزانه من تا سر زلف تو بدید

Сар баровард ба ошуфтагӣу шайдое

سر برآورد به آشفتگی و شیدایی

Ин чаҳ хашмаст ки рафтӣ ва наме оеи боз ?

این چه خشم است که رفتی و نمی‌آیی باز؟

Умр боз оядам эй умр агар бози ое

عمر باز آیدم ای عمر اگر باز آیی

Нтўонтми назар аз зулфи ту бар баст ки ҳаст

نتوانتم نظر از زلف تو بر بست که هست

Чашми бемори марои одати шаби паймое

چشم بیمار مرا عادت شب پیمایی

Гӯи миндози назар бар рухи манзур дигар

گو مینداز نظر بر رخ منظور دگر

Онкӣ чун чашм маниш нест дили дарёӣ

آنکه چون چشم منش نیست دل دریای

Ту марои оинаи ҷонӣ ва дар айни сафо

تو مرا آینه جانی و در عین صفا

Бмн эй оина рӯй аз чаҳ сабаб нанамое

بمن ای آینه روی از چه سبب ننمایی

эй ту бо ҷумла ва танҳо зи ҳамаи фии алҷмлаҳ

ای تو با جمله و تنها ز همه فی‌الجمله

Нури чашми манӣу ҷону дили танҳоӣ

نور چشم منی و جان و دل تنهایی

Зулфро гӯй ки дар гардани ман даст макун

زلف را گوی که در گردن من دست مکن

Ин баст нест ки сар дар қадамам май сое ?

این بست نیست که سر در قدمم می‌سایی؟

Пухти савдои сари зулфи ту салмони умрӣ

پخت سودای سر زلف تو سلمان عمری

Лоҷарами гашт ба ҳам барзадау савдое

لاجرم گشت به هم برزده و سودایی