Магаси вор аз сар хон висоли худ марони мо ро

مگس‌وار از سر خوان وصال خود مران ما را

На меҳмони туам охир бихон рӯзӣ бихон мо ро

نه مهمان توام آخر بخوان روزی بخوان ما را

Канор аз мо чаҳ май ҷӯӣ миён бикшод ме, биншин

کنار از ما چه می‌جویی میان بگشاد می، بنشین

Ба иқболати магар корӣ барояд зини миёни мо ро

به اقبالت مگر کاری برآید زین میان ما را

Аз онам қасд ҷон кардӣ ки ман баргардам аз Кувайт

از آنم قصد جان کردی که من برگردم از کویت

« мъозои аллоҳ » ки баргардам чаҳ гирдоне ба ҷони мо ро

« معاذا الله» که برگردم چه گردانی به جان ما را

Ту зӯрӣ мекунӣ бар мо ва мо хоҳеми ҷаврат ро

تو زوری می‌کنی بر ما و ما خواهیم جورت را

Кашӣдан чун камон то ҳаст пай бар устихони мо ро

کشیدن چون کمان تا هست پی بر استخوان ما را

Рақибон дар ҳақи мо бад ҳаме гӯйанд ва кӣ ҳаргиз

رقیبان در حق ما بد همی گویند و کی هرگز

Тавонанд аз накӯи рӯйони ҷудо кардан бидон мо ро

توانند از نکو رویان جدا کردن بدان ما را

Чу аҷзои вуҷӯди мо мураккаб шуд зи савдоят

چو اجزای وجود ما مرکب شد ز سودایت

Чаҳ ғамгар чун қалам гиранд мардум бар забони моро

چه غم گر چون قلم گیرند مردم بر زبان مارا

Қиёмат бошад он рӯзӣ ки бар сӯии ту чун наргис

قیامت باشد آن روزی که بر سوی تو چون نرگس

зи хоби хуш бар ангезанд масту саргардони моро

ز خواب خوش بر انگیزند مست و سرگران مارا

Нишони оби ҳайвон каз даҳони Хизр май ҷустам

نشان آب حیوان کز دهان خضر می‌جستم

Даҳонат медиҳад инак ба зери лаби нишони моро

دهانت می‌دهد اینک به زیر لب نشان مارا

Биёи салмони биё то сар кунем андари сари кораш

بیا سلمان بیا تا سر کنیم اندر سر کارش

Казин хуштар сар ва корӣ набошад дар ҷаҳони мо ро

کزین خوشتر سر و کاری نباشد در جهان ما را