Гар бад-ӣн шева кунад , чашми ту мардумро маст

گر بدین شیوه کند، چشم تو مردم را مست

Натавон гуфт , ки дар даври ту , ҳушёрӣ ҳаст

نتوان گفت، که در دور تو، هشیاری هست

Хӯрдам аз дасти ту ҷомӣ , ки ҷаҳон ҷуръа ӯст

خوردم از دست تو جامی، که جهان جرعه اوست

Ҳаркии зин даст хӯрд ме, баравад зуд аз даст

هرکه زین دست خورد می، برود زود از دست

Дорам аз баҳри давои ғами дил , май , баркаф

دارم از بهر دوای غم دل، می، برکف

Ин давоеаст , ки бевасл ту дорам дар даст

این دوایی است، که بی وصل تو دارم در دست

намезанад , ҳалқаи зулфи ту дар ғорати ҷон

می‌زند، حلقه زلف تو در غارت جان

Натавон , бо сари зулфи ту , ба ҷонӣ дар баст

نتوان، با سر زلف تو، به جانی در بست

Май , ба ҳушёри даҳ эй соқии маҷлис , ки маро

می، به هشیار ده ای ساقی مجلس، که مرا

Нашъа Эй ҳаст ҳануз , аз май боқии аласт

نشئه‌ای هست هنوز، از می باقی الست

Ман ки сад силсила аз дасти ғамат , май гусалам

من که صد سلسله از دست غمت، می‌گسلم

Як сар мӯ натавонам , зи ду зулф ту гусаст

یک سر مو نتوانم، ز دو زلف تو گسست

Ҳар ки пайваст ба васлат , зи ҳама боз бурид

هر که پیوست به وصلت، ز همه باز برید

Вонкаҳ шуд сайди камандат , зи ҳама қайд бараст

وانکه شد صید کمندت، ز همه قید برست

Ҷон сӯфӣ нашуд , аз дӯди кудурат , софӣ

جان صوفی نشد، از دود کدورت، صافی

Но нашуд дар бен хмхонаҳ , чу дардӣ бинишаст

نا نشد در بن خمخانه، چو دردی بنشست

Бо сари зулфи ту савдои ман , имрӯзӣ нест

با سر زلف تو سودای من، امروزی نیست

Мо набудем ки ин силсила дар ҳам пайваст

ما نبودیم که این سلسله در هم پیوست

Ҷуст , салмони зи ҷаҳони баҳри миёни ту канор

جست، سلمان ز جهان بهر میان تو کنار

Ростии онкии азин варта , ба як мӯӣ биҷуст

راستی آنکه ازین ورطه، به یک موی بجست