То бар нахезӣ , аз сари дунё ва ҳар чаҳ ҳаст

تا بر نخیزی، از سر دنیا و هر چه هست

Бо ёри хештан , натавонӣ дамӣ , нишаст

با یار خویشتن، نتوانی دمی، نشست

Имшаб , чаҳ фитна буд ки ангехт чашм ӯ

امشب، چه فتنه بود که انگیخت چشم او

Коҳили салоҳ ва гӯша нишинон шуданд маст

کاهل صلاح و گوشه نشینان شدند مست

Ошиқ надид , дар ҳарами дил , ҷамоли ёр

عاشق ندید، در حرم دل، جمال یار

Бар ғайри ёр , то дар андеша , дар набаст

بر غیر یار، تا در اندیشه، در نبست

Сӯфӣ ба рақс , бар сари кӯй , бикуфт пой

صوفی به رقص، بر سر کوی، بکوفت پای

Орифи зи завқ , бар ҳама олам фишонд даст

عارف ز ذوق، بر همه عالم فشاند دست

Соқии қадаҳ ба мардуми ҳушёри даҳ , ки ман

ساقی قدح به مردم هشیار ده، که من

Дорам , ҳануз , нашавае аз соғари аласт

دارم، هنوز، نشوه‌ای از ساغر الست

Ин мутрибони роҳзан , имшаби зи суфиён

این مطربان راهزن، امشب ز صوفیان

Хоҳанд барад , хирқау дастор ва ҳар чаҳ ҳаст

خواهند برد، خرقه و دستار و هر چه هست

Ман ҷони куҷо барам , зи камандаш ки боди субҳ

من جان کجا برم، ز کمندش که باد صبح

Ҷонҳо бидод , то зи сари зулф ӯ биҷуст

جانها بداد، تا ز سر زلف او بجست

Сайдӣ , ки дар каманди ту , рӯзӣ асир шуд

صیدی، که در کمند تو، روزی اسیر شد

зи андешаи халоси ҳамаи умр , боз раст

ز اندیشه خلاص همه عمر، باز رست

Асном агар ба рӯй ту , монанда анд нест

اصنام اگر به روی تو، ماننده‌اند نیست

Фарқии миёни мазҳаби ислому бути параст

فرقی میان مذهب اسلام و بت پرست

Хоҳӣ ки сарбаланди шӯй , аз ҳавоӣ ӯ

خواهی که سربلند شوی، از هوای او

Салмон чу хок дар қадами ёри гирди паст

سلمان چو خاک در قدم یار گرد پست