Аз кӯии Муғон , ним шабӣ , нолаи не , хост

از کوی مغان، نیم شبی، ناله نی، خاست

Зоҳид ба харобот Муғон омад ва май , хост

زاهد به خرابات مغان آمد و می‌، خواست

Мо пайрави он роҳрўоним , ки мо ро

ما پیرو آن راهروانیم، که ما را

Чун не бинмоед , ба ангушт , раҳи рост

چون نی بنماید، به انگشت، ره راست

Ман каъба ва бтхонаҳ намедонам ва донам

من کعبه و بتخانه نمی‌دانم و دانم

Конҷо ки туе , каъбаи арбоби дил , онҷост

کانجا که تویی، کعبه ارباب دل، آنجاست

эй онкӣ ба фардои диҳии имрӯз , марои бим !

ای آنکه به فردا دهی امروز، مرا بیم!

Рӯ , бим касе кун ки умедяш ба фардост

رو، بیم کسی کن که امیدیش به فرداست

Хоҳем ки бар дидаи мо , бугзарад он сарв

خواهیم که بر دیده ما، بگذرد آن سرو

То халқ бидонанд ки ӯ , бар тарафи мост

تا خلق بدانند که او، بر طرف ماست

Бинишаст ғамат дар дили ман танг ва надонам

بنشست غمت در دل من تنگ و ندانم

Бо мо чунин танги нишинӣ , зи куҷои хост ?

با ما چنین تنگ نشینی، ز کجا خواست؟

Бисёр машав ғарра , бад-ӣни ҳасани диловез

بسیار مشو غره، بدین حسن دلاویز

Кини ҳасани диловези туро ҳасан ман орост

کین حسن دلاویز تو را حسن من آراست

Ҷамъияти ҳасанӣ , ки сари зулф ту дорад

جمعیت حسنی، که سر زلف تو دارد

Аз ҷониби дилҳои пароканда шайдост

از جانب دلهای پراکنده شیداست

Аз ақди сари зулфу рқўми хати мишкӣн

از عقد سر زلف و رقوم خط مشکین

Ҳосили ғами ишқ , омаду боқӣ ҳама савдост

حاصل غم عشق، آمد و باقی همه سوداست

Ишқи ту зи салмон , дилу ҷону хираду ҳуш

عشق تو ز سلمان، دل و جان و خرد و هوش

Брбўд кунун , мондау мискини тан ва танҳост

بربود کنون، مانده و مسکین‌ تن و تنهاست