Зулоли ҷоми Хизр , дардии мудом ман аст

زلال جام خضر، دردی مدام من است

Муқӣми дайри гӯшаи Муғон , мақом ман аст

مقیم دیر گوشه مغان، مقام من است

Дилами збодаҳи даври аласт , рангӣ ёфт

دلم زباده دور الست، رنگی یافت

Ҳануз бӯе аз он бода , дар машом ман аст

هنوز بویی از آن باده، در مشام من است

Лабами зи шукри шукри лаби ту , ёбад , ком

لبم ز شکر شکر لب تو، یابد، کام

Чаҳ шкрҳости маро , кини шукр ба ком ман аст

چه شکرهاست مرا، کین شکر به کام من است

Маро ки ном баровардаам , ба бадномӣ

مرا که نام برآورده‌ام، به بدنامی

Ҳамин басаст , ки дар номаи ту ном ман аст

همین بس است، که در نامه تو نام من است

Ҳазор сола раҳ омад зи мо ва ман то дӯст

هزار ساله ره آمد ز ما و من تا دوست

Агар буруни нуҳум аз мо қадам , ду гом ман аст

اگر برون نهم از ما قدم، دو گام من است

Ба шом ва субҳ кунам ёди зулфу оризи ту

به شام و صبح کنم یاد زلف و عارض تو

Ки зикри зулфу рахт , вирди субҳу шом ман аст

که ذکر زلف و رخت، ورد صبح و شام من است

Ба ҳркҷо ки расми пои бод , май бӯсам

به هرکجا که رسم پای باد، می‌بوسم

Ки ӯ ба дӯст , расонандаи салом ман аст

که او به دوست، رساننده سلام من است

Чу буд кори дилами хом , чораи кораш

چو بود کار دلم خام، چاره کارش

зи ақл май тлбидм , ки ӯ эмом ман аст

ز عقل می‌طلبیدم، که او امام من است

Марои зи мстбаҳ , хумор гуфт к-эии салмон

مرا ز مصطبه، خمار گفت کای سلمان

Биё ки пухтан он кор , кори хом ман аст

بیا که پختن آن کار، کار خام من است