Фироқ рӯй ту аз шарҳу баст , берун аст

فراق روی تو از شرح و بسط، بیرون است

Змо мапурс , ки ҳоли даруни дил , чун аст

زما مپرس، که حال درون دل، چون است

Ба хӯн навиштаам , ин номаро ки хоҳӣ хонд

به خون نوشته‌ام، این نامه را که خواهی خواند

Агар чаҳ дӯди дарунам , нишаста дар хӯн аст

اگر چه دود درونم، نشسته در خون است

Накард оташи шавқи даруни қалами зоҳир

نکرد آتش شوق درون قلم ظاهر

Магари зи шавқи қалами дӯди рафта берун аст

مگر ز شوق قلم دود رفته بیرون است

намекунам сухани иштиёқ , кони тақдир

نمی‌کنم سخن اشتیاق، کان تقدیر

зи тарафи ҳарфу зҳди иборат , афзӯн аст

ز طرف حرف و زحد عبارت، افزون است

Биёу қисса ҳолам бихон , ки бар рухи ман

بیا و قصه حالم بخوان، که بر رخ من

Навиштаи дида , ба хаттӣ , чу дар макнун аст

نوشته دیده، به خطی، چو در مکنون است

Хаёл рӯй ту дорам , мақом дар чашмам

خیال روی تو دارم، مقام در چشمم

Сиришки чашмам , аз он рӯи муқӣм гулгун аст

سرشک چشمم، از آن رو مقیم گلگون است

Дили муқайяди салмон , асири он Лайлӣ аст

دل مقید سلمان، اسیر آن لیلی است

Ки дар слосли зулфаш , ҳазор маҷнӯн аст

که در سلاسل زلفش، هزار مجنون است