Шабасту бодияу дил , фитода аз роҳ аст

شب است و بادیه و دل، فتاده از راه است

зи чапу рост , мухолиф , зи пеш ва пас , чоҳ аст

ز چپ و راست، مخالف، ز پیش و پس، چاه است

Мақом тҳлкаҳаст ин вале манам , фориғ

مقام تهلکه است این ولی منم، فارغ

зи кори дил , ки ба дилхоҳи ёр дилхоҳ аст

ز کار دل، که به دلخواه یار دلخواه است

Маро сиррӣаст ки дорам , бар остонаи ту

مرا سری است که دارم، بر آستانه تو

Ниҳодаем ба пеши ту ҳарчӣ дар роҳ аст

نهاده‌ایم به پیش تو هرچه در راه است

Ба васли қад ту дорам басии умед валек

به وصل قد تو دارم بسی امید ولیک

Қабои умр ба қади умед , кӯтоҳ аст

قبای عمر به قد امید، کوتاه است

Ба акси толиби мансаб , шавем хок дарат

به عکس طالب منصب، شویم خاک درت

Аз ин рафеътар охир чаҳ мансаб ва роҳаст ?

از این رفیع تر آخر چه منصب و راه است؟

Ки оварад ба ту аҳволи дидау дили ман ?

که آورد به تو احوال دیده و دل من؟

Ки пайки дида , сиришку расӯли дил , оҳ аст

که پیک دیده، سرشک و رسول دل، آه است

Мунаввараст ба меҳри ту , синаи ушшоқ

منور است به مهر تو، سینه عشاق

Балии зҷонб меҳраст , ҳарчӣ дар моҳ аст

بلی زجانب مهر است، هرچه در ماه است

Пас аз фироқи тугар банда , зинда хоҳад монад

پس از فراق تو گر بنده، زنده خواهد ماند

Баҳақи васли ту кони зистан , ба икроҳ аст

بحق وصل تو کان زیستن، به اکراه است