Назарӣ нест , ба ҳоли миннат эй моҳ , чаро ?

نظری نیست، به حال منت ای ماه، چرا؟

Сояи бардошти зи ман меҳри ту ногоҳ чаро ?

سایه برداشت ز من مهر تو ناگاه چرا؟

Равшанаст ин ки маро , оинаи умр , туе

روشن است این که مرا، آینه عمر، تویی

Дар ту оҳам накунад , ҳеҷ асар , оҳ чаро ?

در تو آهم نکند، هیچ اثر، آه چرا؟

Гар манам даври з рӯй ту , дили ман бо туаст

گر منم دور ز روی تو، دل من با توست

Нестии ҳеҷ , зи ҳоли дилами огоҳ чаро ?

نیستی هیچ، ز حال دلم آگاه چرا؟

Барграфтӣ зи сари ман , ҳамагии сояи меҳр

برگرفتی ز سر من، همگی سایه مهر

Сарви наврустаи ман , « анбтки аллоҳ » чаро ?

سرو نورسته من، «انبتک الله» چرا؟

Дил дар он чоҳи занахи мард ва ба мӯеи кораш

دل در آن چاه زنخ مرد و به مویی کارش

Бар намеоварӣ , эй Юсуф аз он чоҳ чаро ?

بر نمی‌آوری، ای یوسف از آن چاه چرا؟

Неки хоҳи туам ва рӯй ту , дилхоҳ ман аст

نیک‌خواه توام و روی تو، دلخواه من است

намеравад умри азизам , на ба дилхоҳ чаро ?

می‌رود عمر عزیزم، نه به دلخواه چرا؟

Подшоҳи манӣ ва ман , зи гадоёни туам

پادشاه منی و من، ز گدایان توام

Аз гадоён , хабарӣ нестат эй моҳ чаро ?

از گدایان، خبری نیستت ای ماه چرا؟

Дар азал , хонд ба худ ҳазрати ту салмон ро

در ازل، خواند به خود حضرت تو سلمان را

« ҳоши ллаҳ » ки буд , рондаи даргоҳ чаро ?

«حاش لله» که بود، رانده درگاه چرا؟