Нақшаст ҳар соъати зи нав , ин даври лаъибати боз ро

نقش است هر ساعت ز نو، این دور لعبت باز را

эй лаъибати соқӣ ! биор , он ҷоми хами пардоз ро

ای لعبت ساقی! بیار، آن جام خم پرداز را

Чун талху шурӣ май чашм , борӣ бидиҳ то дар кашам

چون تلخ و شوری می‌چشم، باری بده تا در کشم

Он ҷоми нӯши анҷомро , ваон талхи шӯри оғоз ро

آن جام نوش انجام را، وان تلخ شور آغاز را

Авдӣ ба рағми ошиқон , бинавоз як раҳи авд ро

عودی به رغم عاشقان، بنواز یک ره عود را

Мутриб ба рӯй шоҳидон баркаш , дамии овоз ро

مطرب به روی شاهدان برکش، دمی آواز را

Чангаст бозорӣ магӯ , роз наҳуфт дил бирав

چنگ است بازاری مگو، راز نهفت دل برو

Дмсоз ушшоқаст не , дар гӯши вай , гӯи роз ро

دمساز عشاق است نی، در گوش وی، گو راز را

эй равшанои басар ! чашм аз ту дорам як назар

ای روشنایی بصر! چشم از تو دارم یک نظر

Беонкӣ ёбад зон хабар , он ғамзаи ғаммоз ро

بی آنکه یابد زان خبر، آن غمزه غماز را

Бо мо каманди зулфи ту , зи андоза , берун май барад

با ما کمند زلف تو، ز اندازه، بیرون می‌برد

Тобӣ нахоҳӣ додан он , зулф каманд андоз ро

تابی نخواهی دادن آن، زلف کمند انداز را

Нозу ҳифози дӯстон , ҳайф оядам , бар душманон

ناز و حفاظ دوستان، حیف آیدم، بر دشمنان

Эшон чаҳ медонанд қадари ин неъмат ва ин ноз ро

ایشان چه می‌دانند قدر این نعمت و این ناز را

Парвонаи пеши ёри худ , мерад худ ва хуш ме кунад

پروانه پیش یار خود، میرد خود و خوش می‌کند

Ҳилл то бимирад дар қадам , парвонаи ҷонбоз ро

هل تا بمیرد در قدم، پروانه جانباز را

Тарки ҳавоӣ худ бигӯ , салмони ризоӣ ӯ биҷӯ

ترک هوای خود بگو، سلمان رضای او بجو

Натавон ба гунҷишкии раҳо , кардан чунин шаҳбоз ро

نتوان به گنجشکی رها، کردن چنین شهباز را