Машки резон май ҷаҳд , боди сабо аз кӯии дӯст

مشک ریزان می‌جهد، باد صبا از کوی دوست

Шохае гӯйӣ рабӯдаст , аз хами гесуии дӯст

شاخه‌ای گویی ربوده‌ست، از خم گیسوی دوست

Дӯст медорам насими субҳ , рокў , дар ҳаво

دوست می‌دارم نسیم صبح، راکو، در هوا

То нафас меоядаш , ҷон медиҳад бар буии дӯст

تا نفس می‌‌آیدش، جان می‌دهد بر بوی دوست

Дӯстро ҳар ду ҷаҳон , гарчи ҳаво доранд ва ман

دوست را هر دو جهان، گرچه هوا دارند و من

Дўстр медорам , аз ҳар ду ҷаҳони як мӯии дӯст

دوستر می‌دارم، از هر دو جهان یک موی دوست

Ҷон ба ришват май даҳум , бошад ки бигушоед , ниқоб

جان به رشوت می‌دهم، باشد که بگشاید، نقاب

Чун кунам натавон ба ҷонии боз кардан рӯй дӯст

چون کنم نتوان به جانی باز کردن روی دوست

Мансаби суккони давлати гӯй хӯбӣ ме занад

منصب سکان دولت گوی خوبی می‌زند

Он сари соҳиби саодат кӯка гардад кӯии дӯст

آن سر صاحب سعادت کوکه گردد کوی دوست

Ёр , дар майдони давлати хонаи васлам , чу нест

یار، در میدان دولت خانه وصلم، چو نیست

намекунам омад шудӣ , пеши сегон кӯии дӯст

می‌کنم آمد شدی، پیش سگان کوی دوست

Дӯсти душман парвараст эй дӯстон тадбир чист

دوست دشمن پرور است ای دوستان تدبیر چیست

Хуй ӯ инаст ва ман ху кардаам бо хуии дӯст

خوی او این است و من خو کرده‌ام با خوی دوست

Вар ба зӯрам мекашад ё мекашад , ӯ ҳоким аст

ور به زورم می‌کشد یا می‌کشد، او حاکم است

Ман надорам , зӯри дасту панҷау бозуии дӯст

من ندارم، زور دست و پنجه و بازوی دوست

Дӯстон гӯйанд : салмони бози каши худро азу

دوستان گویند: سلمان باز کش خود را ازو

Май кашами худро ва бозам мекашад дил сӯй ӯст

می‌کشم خود را و بازم می‌کشد دل سوی اوست