Ман лоф чун занам , ки серумро ҳавоӣ туаст

من لاف چون زنم، که سرم را هوای توست

Бас нест ? ин қадар ки серуми хок пой туаст

بس نیست؟ این قدر که سرم خاک پای توست

Бо онкии рафта дар сари меҳри ту , ҷони ман

با آنکه رفته در سر مهر تو، جان من

Ҷонам ҳануз , бар сари меҳр ва вафоӣ туаст

جانم هنوز، بر سر مهر و وفای توست

Пардохтем , гӯшаи хотир , зи ғайри дӯст

پرداختیم، گوشه خاطر، ز غیر دوست

Кини гӯша , хилватӣаст ки хос , аз барои туаст

کین گوشه، خلوتی است که خاص، از برای توست

эй ғам всоқ ӯст дилам , гирд ӯ магарад

ای غم وثاق اوست دلم، گرد او مگرد

Ҷое ки ҷой фикр набошад , чаҳ ҷой туаст

جایی که جای فکر نباشد، چه جای توست

Ойӣнаи сифоти худоӣу халқ ро

آیینه صفات خدایی و خلق را

Ҷамъиятӣ ки рӯй намӯд , аз сифот туаст

جمعیتی که روی نمود، از صفات توست

Чашм бидон , зи ҳасани лақои ту даври бод

چشم بدان، ز حسن لقای تو دور باد

Кокнўни бақои оламён , дар лақоӣ туаст

کاکنون بقای عالمیان، در لقای توست

Онч аз ту мерасад ба ман эҳсон ва мардумӣ аст

آنچ از تو می‌رسد به من احسان و مردمی است

Ва онҳо ки мерасад , ба ту аз ман дуоӣ туаст

و آنها که می‌رسد، به تو از من دعای توست

Мӯии ту бар қафоӣ ту дидам , битофтам

موی تو بر قفای تو دیدم، بتافتم

Гуфтам , магар ки дӯди дилӣ , дар қафоӣ туаст

گفتم، مگر که دود دلی، در قفای توست

Мӯят ба ҳам баромад ва дар тоб рафт ва гуфт

مویت به هم برآمد و در تاب رفت و گفت

Савдои каҷи мпз , ки каманд балоӣ туаст

سودای کج مپز، که کمند بلای توست

Гар банда май навозӣ , вар банд ме кунӣ

گر بنده می‌نوازی، ور بند می‌کنی

Мо бандаем , маслиҳати мо , ризоӣ туаст

ما بنده‌ایم، مصلحت ما، رضای توست

Вар қатъ мекунӣ серум , аз тан бикун , ки нест

ور قطع می‌کنی سرم، از تن بکن، که نیست

Қатъан барин серуми суханӣ , рой , рой туаст

قطعا برین سرم سخنی، رای، رای توست

Хок дарат , ба хӯни ҷигари гашти ҳосилам

خاک درت، به خون جگر گشت حاصلم

Салмон бирав , ки хок дараш хунбҳои туаст

سلمان برو، که خاک درش خونبهای توست