Ҳаст ороми дил , онро ки длоромӣ ҳаст

هست آرام دل، آن را که دلارامی هست

Хуррами он дил , ки дар ӯ , сабрӣ ва оромӣ ҳаст

خرم آن دل، که در او، صبری و آرامی هست

Бар баннои гӯшаш агар дона дар бинии боз

بر بنا گوشش اگر دانه در بینی باز

Машав ошуфта , ки аз ғолияи ҳам домӣ ҳаст

مشو آشفته، که از غالیه هم دامی هست

Ту яқини дон , ки ба ҷуз дар даҳани танг ту нест

تو یقین دان، که به جز در دهن تنگ تو نیست

Ҳеҷ агар як сари мӯ дар ду ҷаҳон комӣ ҳаст

هیچ اگر یک سر مو در دو جهان کامی هست

Соқии имшаб , сари он ҷом лаболаб дорам

ساقی امشب، سر آن جام لبالب دارم

Кохри андӯҳи маро , низ саранҷомӣ ҳаст

کاخر اندوه مرا، نیز سرانجامی هست

Авд агар дӯд кунад , бар сари он , домани пӯш

عود اگر دود کند، بر سر آن، دامن پوش

То ндонанд , ки дар маҷлиси мо хомӣ ҳаст

تا ندانند، که در مجلس ما خامی هست

Ҳолам , аз бод саҳар пресс , ки дар суҳбат ӯ

حالم، از باد سحر پرس، که در صحبت او

Ҷони тимори маро , пеши ту пайғомӣ ҳаст

جان تیمار مرا، پیش تو پیغامی هست

Шоми ҳиҷрони туро , худ саҳарӣ нест падед

شام هجران تو را، خود سحری نیست پدید

Субҳи умеди маро , ҳамнафас шомӣ ҳаст

صبح امید مرا، همنفس شامی هست

Ба фидои тану андом чу гулбарги ту бод

به فدای تن و اندام چو گلبرگ تو باد

Ҳар куҷо , дар ҳамаи офоқи гул андомӣ ҳаст

هر کجا، در همه آفاق گل اندامی هست

Сабру ороми зи салмон чаҳ тамаъ май дорӣ

صبر و آرام ز سلمان چه طمع می‌داری

Ту баронӣ ки марои сабрӣ ва оромӣ ҳаст

تو برآنی که مرا صبری و آرامی هست