Ҳар ки чун сарвам , гул андомӣ надошт

هر که چون سروم، گل اندامی نداشت

Дар ҷаҳон , аз айши хуш комӣ надошт

در جهان، از عیش خوش کامی نداشت

Ҳар ки дар роҳаш , нишонро гум накард

هر که در راهش، نشان را گم نکرد

Дар миёни ошиқон , номӣ надошт

در میان عاشقان، نامی نداشت

Гуфт , пешат мефиристам , бод ро

گفت، پیشت می‌فرستم، باد را

Пешам омад , лек , пайғомӣ надошт

پیشم آمد، لیک، پیغامی نداشت

Сарви худро , бо қадаш мекард рост

سرو خود را، با قدش می‌کرد راست

Чун бидидам , нек андомӣ надошт

چون بدیدم، نیک اندامی نداشت

Ҳар ки сар , дар пой манзурӣ битохт

هر که سر، در پای منظوری بتاخت

Ростӣ , некӯ саранҷомӣ надошт

راستی، نیکو سرانجامی نداشت

Дил ба зулфат рафт , то сайдасту дом

دل به زلفت رفت، تا صیدست و دام

Ҳеҷ сайдии ин чунин домӣ , надошт

هیچ صیدی این چنین دامی، نداشت

Кард зоҳиди манъи ман , нишнид дил

کرد زاهد منع من، نشنید دل

Пухта буд ин дил , ғам хомӣ надошт

پخته بود این دل، غم خامی نداشت

Ман лабатро , дил ба рағбат дода ам

من لبت را، دل به رغبت داده‌ام

Варна , бо салмони лабат вомӣ надошт

ورنه، با سلمان لبت وامی نداشت