Дӯш бо ман хирад аз рӯй насиҳат ме гуфт

دوش با من خرد از روی نصیحت می‌گفت

К-эии гирифтаи зи ҷаҳони табъи латифи ту малол

کای گرفته ز جهان طبع لطیف تو ملال

Пеши арбоб замон менарӯй аз чаҳ сабаб

پیش ارباب زمان می نروی از چه سبب

Баҳри қӯтӣ ки гурезат набӯд дар ҳамаи ҳол

بهر قوتی که گریزت نبود در همه حال

Гуфтамаш зонка дарин давр қамар нест касе

گفتمش زانکه درین دور قمر نیست کسی

Ки дарави буии мурувват буду ҳасани хисол

که درو بوی مروت بود و حسن خصال

Кӯҳ кандан зи паии қӯт ба нӯки мижа ба

کوه کندن ز پی قوت به نوک مژه به

Ки шудани пеши лӣимони замони баҳри суол

که شدن پیش لئیمان زمان بهر سوال