Акмали давлату дайн эй шарафи мансаби ту

اکمل دولت و دین ای شرف منصب تو

Дар камоли шарафу қадар азон сӯии камол

در کمال شرف و قدر ازان سوی کمال

Зуҳраро аз ҳасади маҷлиси лутфат ҳар шаб

زهره را از حسد مجلس لطفت هر شب

Бӯда аз хӯни шафақи ҷоми уфуқи моломол

بوده از خون شفق جام افق مالامال

Тани бадхоҳ ту дидам шудаи ғарбол ба тир

تن بدخواه تو دیدم شده غربال به تیر

Гарчи хӯн низ надидам ба ҷузи он як ғарбол

گرچه خون نیز ندیدم به جز آن یک غربال

Дар ҷаҳони шабаҳи назири ту ки мумкин набӯд

در جهان شبه نظیر تو که ممکن نبود

Ҳамчуи осоиши аҳли назару фазли маҳол

همچو آسایش اهل نظر و فضل محال

Сарвро шамае аз ҳоли дил ман бишинав

سرو را شمه‌ای از حال دل من بشنو

Аз сари лутфу карами неи зи сари ранҷу малол

از سر لطف و کرم نی ز سر رنج و ملال

То бадоне ки ба ҷурми ҳунар ва фазл марост

تا بدانی که به جرم هنر و فضل مراست

Дили зи мӯя шуда чун мӯӣу тан аз нолаи чўнол

دل ز مویه شده چون موی و تن از ناله چونال

Буд умрӣ ки маро дар талаби фазли гузашт

بود عمری که مرا در طلب فضل گذشت

Хуштар аз даври сбии тозатар аз аҳди висол

خوشتر از دور صبی تازه‌تر از عهد وصال

Гӯш медорам васияти карамат май шинавам

گوش می‌دارم وصیت کرمت می‌شنوم

Кин сухан башнавад аз тӯша хуршед навол

کین سخن بشنود از توشه خورشید نوال

Илтимос аз дар алтофи ту то кӣ накунам

التماس از در الطاف تو تا کی نکنم

Чун буд ранҷи ҳама ганҷ шавад моломол

چون بود رنج همه گنج شود مالامال

Неъмату меҳнати айём чу боқӣ набӯд

نعمت و محنت ایام چو باقی نبود

Умри фонӣ чаҳ кунам дар талаби неъмату мол

عمر فانی چه کنم در طلب نعمت و مال

То ҷаҳон бошад бод аз асари толеъи саъд

تا جهان باشد باد از اثر طالع سعد

Бар ҷаҳони талъати маймуни ту фархунда ба фол

بر جهان طلعت میمون تو فرخنده به فال