Хусрави шамсу ғарби шамси аддӣн

خسرو شمس و غرب شمس الدین

Бар ҳамаи сарварони туе махдум

بر همه سروران تویی مخدوم

Дар давлати зи ту шудаи мафтӯҳ

در دولت ز تو شده مفتوح

Мкрмт бар вуҷӯди ту махтум

مکرمت بر وجود تو مختوم

Соҳиби сайфу соҳиби мулкӣ

صاحب سیف و صاحب ملکی

Бар суҳуфи номи неки ту марқӯм

بر صحف نام نیک تو مرقوم

Табъат омӯхта қавоиди малик

طبعت آموخته قواعد ملک

Маликон аз ту мебаранд русум

ملکان از تو می‌برند رسوم

Сирати ту фазойилу аФзол

سیرت تو فضایل و افضال

Одати иҳтимоми аҳли улӯм

عادت اهتمام اهل علوم

Рояти давлати ту чун роят

رایت دولت تو چون رایت

Бар гузаштаи зи миннатҳои нуҷум

بر گذشته ز منتهای نجوم

Аз ту асҳоби илмро идрор

از تو اصحاب علم را ادرار

Ва зи ту арбоби фазлро марсум

و ز تو ارباب فضل را مرسوم

Дар ҳарими ҳимояти карамат

در حریم حمایت کرمت

Ман чароем зи лутфи ту маҳрӯм

من چرایم ز لطف تو محروم

Рои олӣатро магар нашудаст

رای عالیت را مگر نشدست

Сидқу ихлоси ман раҳеи маълум

صدق و اخلاص من رهی معلوم

Ҳимматат чун раво ҳаме дорад

همتت چون روا همی دارد

Ки маро медиҳад ба дасти ҳамӯам

که مرا می‌دهد به دست هموم

Карами ту гирифтаи ҷумлаи ҷаҳон

کرم تو گرفته جمله جهان

Молу зар бар ҳнрўрони мақсум

مال و زر بر هنروران مقسوم

Ман зи некии ту чу ту зи бадӣ

من ز نیکی تو چو تو ز بدی

Чанд бошам муназзаҳу маъсӯм

چند باشم منزه و معصوم

Банда меҳмон хон ҳиммат туаст

بنده مهمان خوان همت توست

Додхоҳон ба ту зи чархи злўм

دادخواهان به تو ز چرخ ظلوم

Миҳмонро сазад ки дории нек

میهمان را سزد که داری نیک

Хоссаи меҳмон мадҳ хону хадум

خاصه مهمان مدح خوان و خدوم

То бинозад ба тахти шоҳони бахт

تا بنازد به تخت شاهان بخت

То бтоҷаст ҳар шаҳии мавсӯм

تا بتاج است هر شهی موسوم

Бош бар фарқи ҷумлаи шоҳони тоҷ

باش بر فرق جمله شاهان تاج

Ки ту шаҳбоз ва дигарон чун бум

که تو شهباز و دیگران چون بوم

Субҳи иқболи ту дамидаи зи шом

صبح اقبال تو دمیده ز شام

Сяти рояти зарии расида ба рӯм

صیت رایت زری رسیده به روم