эй изори ту аз офтоб то бе ёфт

ای عذار تو از آفتاب تا بی یافت

Гумон мабар ки изорат дар офтоб бсухт

گمان مبر که عذارت در آفتاب بسوخت

Вале чу дар раҳат афтод офтоб ба меҳр

ولی چو در رهت افتاد آفتاب به مهر

Ҷамол рӯй туро дил бар офтоб бсухт

جمال روی تو را دل بر آفتاب بسوخت