Ҳар ки хоҳад ки буд пеши салотин бар пой

هر که خواهد که بود پیش سلاطین بر پای

Ҳамчуи шамъаши нгризди зи саботи қадамӣ

همچو شمعش نگریزد ز ثبات قدمی

Адаб онаст кигар теғ ниҳандаш бар сар

ادب آن است که گر تیغ نهندش بر سر

Боядаш дошт забони гӯши з ҳар неку бадӣ

بایدش داشت زبان گوش ز هر نیک و بدی

Баъд аз он кораш агар зонка фурӯғӣ гирад

بعد از آن کارش اگر زانکه فروغی گیرد

Гӯ машав ғарра ки ногуҳи бкшндш ба дамӣ

گو مشو غره که ناگه بکشندش به دمی