Спҳрои ман аз шодяти ғорғм

سپهرا من از شادیت غارغم

Маро чун туоне ки ғамгин кунӣ

مرا چون توانی که غمگین کنی

Надорам зи ту ҳеҷ умеду бим

ندارم ز تو هیچ امید و بیم

Агар меҳри визрӣ вагар кин кунӣ

اگر مهر وزری و گر کین کنی

На мехам ки бандам ба пешати камар

نه میخم که بندم به پیشت کمر

Бидон то марои ком ширин кунӣ

بدان تا مرا کام شیرین کنی

На наргис ки орм ба ту сари фурӯ

نه نرگس که آرم به تو سر فرو

Бидон то марои тоҷ заррин кунӣ

بدان تا مرا تاج زرین کنی

Агар хонаамро чу Эрони хеш

اگر خانه‌ام را چو ایران خویش

Ба хишти зару нуқра тазйин кунӣ

به خشت زر و نقره تزیین کنی

зи бадарам агар чор болаш наҳй

ز بدرم اگر چار بالش نهی

зи шакли ҳилолам агар зин кунӣ

ز شکل هلالم اگر زین کنی

Нахоҳам ба пеши ту гардани ниҳод

نخواهم به پیش تو گردن نهاد

Агар тавқам аз ақд парвин кунӣ

اگر طوقم از عقد پروین کنی

Наме арздми ин тнъм бидон

نمی‌ارزدم این تنعم بدان

Ки дар охирами хишт болин кунӣ

که در آخرم خشت بالین کنی