Дидамаш дӯши рухи тарошида

دیدمش دوش رخ تراشیده

Гуфтам эй ҷону дил ки рӯй ту хаст

گفتم ای جان و دل که روی تو خست

Гуфт машшотаи баҳр чашм бидон

گفت مشاطه بهر چشم بدان

Холӣ аз васма бар рухам май баст

خالی از وسمه بر رخم می‌بست

Арзам зонка сахти нозук буд

عرضم زانکه سخت نازک بود

Тоб васма надошт хӯн бурҷаст

تاب وسمه نداشت خون برجست