Гар чу гули хоҳӣ ки бошӣ сурх рӯй

گر چو گل خواهی که باشی سرخ روی

Аз зарати домани фурӯ бояд фишонд

از زرت دامن فرو باید فشاند

Дар зад оташ ба баргу сози хеш

در زد آتش به برگ و ساز خویش

Пеши халқаши лоҷарам обӣ намонад

پیش خلقش لاجرم آبی نماند