Ҳилоли ғарраи давлати вҷиаҳи давлату дайн

هلال غره دولت وجیه دولت و دین

Ки бо замири ту хуршед розё набӯд

که با ضمیر تو خورشید راضیا نبود

Ҳилоли хўондмт зонка зодаи шамсӣ

هلال خواندمت زانکه زاده شمسی

Вагарнаи номи қамар , шамсро сазо набӯд

وگرنه نام قمر، شمس را سزا نبود

Ба аҳди хилқат агар нофа дам занад аз машк

به عهد خلقت اگر نافه دم زند از مشک

Ҳақиқатаст ки беоҳӯ ва хато набӯд

حقیقت است که بی آهو و خطا نبود

Чаҳ абр бо ту агар лоф зад маранҷ ки абр

چه ابر با تو اگر لاف زد مرنج که ابر

Гадоӣ ӣам буд ва дар гадо ҳаё набӯд

گدای یم بود و در گدا حیا نبود

Агар чончаҳи диҳии сулҳи обу оташ ро

اگر چانچه دهی صلح آب و آتش را

Майонишон пас азин ҷанг ва моҷаро набӯд

میانشان پس ازین جنگ و ماجرا نبود

Забонат аз сухани адлу ҷавр холӣ нест

زبانت از سخن عدل و جور خالی نیست

Балии з теғ маанд гуҳар ҷудо набӯд

بلی ز تیغ مهند گهر جدا نبود

Агар анояти ту пушт осмон гардад

اگر عنایت تو پشت آسمان گردد

Ба ҳеҷ рӯйиши азин пушт ӯ ду то набӯд

به هیچ رویش ازین پشت او دو تا نبود

Дарон макон ки наад дасти маснадати фаррош

دران مکان که نهد دست مسندت فراش

Аҷабгараш сари фарқад ба зер по набӯд

عجب گرش سر فرقد به زیر پا نبود

Асоси давлатӣ аз баҳрати ибтидои имрӯз

اساس دولتی از بهرت ابتدا امروز

Кунад замона ки қатъанаш интиҳо набӯд

کند زمانه که قطعاش انتها نبود

Дар он масоф ки аз хӯни куштаи гули хезад

در آن مصاف که از خون کشته گل خیزد

Ба ғайри бандаи ту фатҳро Асо набӯд

به غیر بنده تو فتح را عصا نبود

Дар он мақом ки бар малики кор малик уфтад

در آن مقام که بر ملک کار ملک افتد

Гиреҳ ба ҷузи сари калакати гиреҳ гшо набӯд

گره به جز سر کلکت گره گشا نبود

зи сунбула ба Уторид дигар ҷӯй нарасад

ز سنبله به عطارد دگر جوی نرسد

Агар анояти рои туро ризо набӯд

اگر عنایت رای تو را رضا نبود

Ба хосият набӯд рабӯди баррагии коҳ

به خاصیت نبود ربود برگی کاه

Агар ҳимояти ту ёр каҳрабо набӯд

اگر حمایت تو یار کهربا نبود

Чу бо аноятат афтод кори ғаллаи сабаб

چو با عنایتت افتاد کار غله سبب

Туро чу нест анояти насиб мо набӯд

تو را چو نیست عنایت نصیب ما نبود

Ҳуқуқи хизмати мо бар шумо чу маълум аст

حقوق خدمت ما بر شما چو معلوم است

Ҷаҳонёнро пӯшида бар шумо набӯд

جهانیان را پوشیده بر شما نبود

Ба боби ваҷди ту машҳури гашти халқу карам

به باب وجد تو مشهور گشت خلق و کرم

Бад-ӣни сухани сухании ҳеҷ хасмро набӯд

بدین سخن سخنی هیچ خصم را نبود

Карам ки аз ҳама бо бе ту рости маврӯсӣ

کرم که از همه با بی تو راست موروثی

Чу ҳаст боди гарон бо миннат чаро набӯд ?

چو هست باد گران با منت چرا نبود؟

Муҳақарӣ ки карӣмии хусӯс бо чу манӣ

محقری که کریمی خصوص با چو منی

Кунад равонаи ту ботил кунӣ раво набӯд

کند روانه تو باطل کنی روا نبود

Тамаъ буд шуъароро зи асхёи лекин

طمع بود شعرا را ز اسخیا لیکن

Таваққуъ аз шуъарои расм асхё набӯд

توقع از شعرا رسم اسخیا نبود

Мада дар аввал ?дан дардем ки ?данро дард

مده در اول دن دردیم که دن را درد

Буд ҳамеша валикин дар ибтидо набӯд

بود همیشه ولیکن در ابتدا نبود

Дар орзӯӣ саноӣ мананд Подшаҳон

در آرزوی ثنای منند پادشهان

Чаро ҷаноби шумо рағбат сано набӯд

چرا جناب شما رغبت ثنا نبود

Аноятӣаст муродами зи ту дигар саҳл аст

عنایتی است مرادم ز تو دگر سهل است

Агар буд зари ман дар миёна ё набӯд

اگر بود زر من در میانه یا نبود

Сухан дароз кашидам замон , замон дуост

سخن دراز کشیدم زمان، زمان دعاست

Ки ҳар чаҳ баҳр ту гӯям ба аз дуо набӯд

که هر چه بهر تو گویم به از دعا نبود

Ҳамеша боди туро давлату бақои боқӣ

همیشه باد تو را دولت و بقا باقی

Ки ҳеҷ чиз ба аз давлат ва бақо набӯд

که هیچ چیز به از دولت و بقا نبود