Аё шаҳӣ ки ғубори сипоҳи Мансурат

ایا شهی که غبار سپاه منصورت

Изори фатҳ ба хат мънбр ороед

عذار فتح به خط معنبر آراید

Савори ҳиммати ту гӯии ҷоҳ дар майдон

سوار همت تو گوی جاه در میدان

Ббрдӣ аз хами чавгони чарх бар бояд

ببردی از خم چوگان چرخ بر باید

Агар муҳосира осмон кунад роят

اگر محاصره آسمان کند رایت

Ба як ду моҳаш ҳар на ҳисор бигушоед

به یک دو ماهش هر نه حصار بگشاید

Шҳози гардиши гардун шикоятӣаст маро

شهاز گردش گردون شکایتی است مرا

Ки зикри он ба чунин ҳазратӣ наме шояд

که ذکر آن به چنین حضرتی نمی‌شاید

Манам ки Марями фикри Масеҳи хосиятам

منم که مریم فکر مسیح خاصیتم

Ба мадҳати ту ҳамаи сола рӯҳ ме зояд

به مدحت تو همه ساله روح می‌زاید

Ба фари давлати ту ҳимматӣаст салмон ро

به فر دولت تو همتی است سلمان را

Ки нур хостанаши зи офтоб ор ме ояд

که نور خواستنش ز آفتاب عار می‌آید

Агар ба тшнгиши ҷон ба лаб расад ҳошо

اگر به تشنگیش جان به لب رسد حاشا

Ки пеши баҳр ба хоҳишгарӣ лаб олоед

که پیش بحر به خواهشگری لب آلاید

Чу пой садр кашад дар гилӣми дарвешӣ

چو پای صدر کشد در گلیم درویشی

Сари таҷарруд ӯ тарк осмон сояд

سر تجرد او ترک آسمان ساید

Ҳтоми фонӣ дунё бидон май арзад

حطام فانی دنیا بدان می‌ارزد

Ки тавқи миннати он гардании бФрсоид

که طوق منت آن گردنی بفرساید

Тамаъ намекунам ва худ чаҳ суд аз он тамаъӣ

طمع نمی‌کنم و خود چه سود از آن طمعی

Ки мардро бабради обу нони ниФзоид

که مرد را ببرد آب و نان نیفزاید

Таваққуъаст зи лутфи туам ки беҳтари азин

توقع است ز لطف توام که بهتر ازین

Ба ҳоли ман назар илтифот фармоед

به حال من نظر التفات فرماید

Бақои умри ту бодо ки бандаро ба ҷаҳон

بقای عمر تو بادا که بنده را به جهان

Ба ғайри умри ту чизе дигар наме бояд

به غیر عمر تو چیزی دگر نمی‌باید