Он ёр ки машк бар қамар ме сояд

آن یار که مشک بر قمر می‌ساید

Аз лаъли лабаш дар ва гуҳар ме зояд

از لعل لبش در و گهر می‌زاید

Ҳар чанд ки хоӣидаҳ сухан ме гуяд

هر چند که خائیده سخن می‌گوید

Ширини даҳанаш вале шукр ме хоед

شیرین دهنش ولی شکر می‌خاید