эй хоҷаи фалони аддӣн ки ришат . . . бод

ای خواجه فلان الدین که ریشت گُه باد

Ришат нафасӣ нест зи дандони озод

ریشت نفسی نیست ز دندان آزاد

Бар риши ту як гўзграҳ хоҳам зад

بر ریش تو یک کورگره خواهم زد

Зонон ки ба дандон натавоняш кушод

زآنان که به دندان نتوانیش گشاد