Гар дар хабир ба зӯри бозуии ҳайдари кушод

گر در خبیر به زور بازوی حیدر گشاد

Бас ки азин қалъаро сояи ҳӣ дар кушод

بس که ازین قلعه را سایه حی در گشاد

Ҳон ки алии рағми буми бози ҳумоюни зафар

هان که علی رغم بوم باز همایون ظفر

Аз тарафи чатри шоҳ бол заду пари кушод

از طرف چتر شاه بال زد و پر گشاد

Онкӣ ба як захми дов бозӣ народ барад

آنکه به یک زخم داو بازی نراد برد

Муҳраи пушт аду мефиканд дар кушод

مهره پشت عدو می‌فکند در گشاد

Мъдлтш то фиканд зилл эй амон

معدلتش تا فکند ظل همای امان

Дида наёраст бози пеши кабӯтари кушод

دیده نیارست باز پیش کبوتر گشاد

То дар роФти кушоди роҳ ҳаводис бибаст

تا در رافت گشاد راه حوادث ببست

Чун камар кин бибаст бурҷи ду пайкари кушод

چون کمر کین ببست برج دو پیکر گشاد

Гоҳ ба дандони теғи гоҳ ба ангушти калак

گاه به دندان تیغ گاه به انگشت کلک

Уқдаи аҳволи малики шоҳи саросари кушод

عقده احوال ملک شاه سراسر گشاد

Муфрадӣ аз хайл ӯст онкӣ ба танҳо шабӣ

مفردی از خیل اوست آنکه به تنها شبی

Аз тарафи бохтар то дар ховари кушод

از طرف باختر تا در خاور گشاد

Мунтаҳӣ аз рой ӯст ақл ки аз як назар

منتهی از رای اوست عقل که از یک نظر

Мушкили асрор на пардаи ахзари кушод

مشکل اسرار نه پرده اخضر گشاد

Як варақ аз зеҳн ӯст онкӣ афлотӯн навишт

یک ورق از ذهن اوست آنکه افلاطون نوشت

Як тараф аз малик ӯст онкии Сикандари кушод

یک طرف از ملک اوست آنکه سکندر گشاد

Бухлу ситами дасту пой чун занад акнӯн ки шоҳ

بخل و ستم دست و پای چون زند اکنون که شاه

Пой мухолиф бибаст даст сахо баргушод

پای مخالف ببست دست سخا برگشاد

Дар сари ман меҳр ӯ сӯзиш ва суд фиканд

در سر من مهر او سوزش و سود فکند

Шавқи Рахши оташӣ дар ман шайдо фиканд

شوق رخش آتشی در من شیدا فکند

Қомати раъноӣ хеш кард нигаҳи зери зулф

قامت رعنای خویش کرد نگه زیر زلف

Фитнау ошӯб дар олам боло фиканд

فتنه و آشوب در عالم بالا فکند

Маслиҳати ман ниҳоди дили ҳама дар доманаш

مصلحت من نهاد دل همه در دامنش

Рафту алии рағми ман он ҳама дарё фиканд

رفت و علی رغم من آن همه دریا فکند

Омаду аввали дилами бастаду паймони шикаст

آمد و اول دلم بستد و پیمان شکست

Рафт ва дар охири гунаҳ дар тараф мо фиканд

رفت و در آخر گنه در طرف ما فکند

Оҳӯии чинии зи боди буии ду зулфаш шунид

آهوی چینی ز باد بوی دو زلفش شنید

Шуд мтФрди зи машки нофа ба саҳро фиканд

شد متفرد ز مشک نافه به صحرا فکند

Дӯш ба имрӯз дод ваъда ки комати даҳум

دوش به امروز داد وعده که کامت دهم

Оҳ ки имрӯзи бози ваъда ба фардо фиканд

آه که امروز باز وعده به فردا فکند

Лаъли ту дар гӯши ман лўлўи лолои ниҳод

لعل تو در گوش من لولو لالا نهاد

Лафзи ту аз чашми ман назм сурайё фиканд

لفظ تو از چشم من نظم ثریا فکند

Қасд серум мекунӣ вена на ба ҷой худ аст

قصد سرم می‌کنی وین نه به جای خود است

Хосса ки зилли худои соя бидонҷо фиканд

خاصه که ظل خدا سایه بدانجا فکند

эй мижау абрўинти тиру камони сохта

ای مژه و ابروینت تیر و کمان ساخته

Ҷону дили ошиқон ҳар ду нишони сохта

جان و دل عاشقان هر دو نشان ساخته

Сунъи ҷаҳони офарин бар фалаки ҳасани ту

صنع جهان آفرین بر فلک حسن تو

Пайкари хуршедро зарраи забони сохта

پیکر خورشید را ذره زبان ساخته

Онкии зи ҳеҷ офариди сӯрати ҷисму равон

آنکه ز هیچ آفرید صورت جسم و روان

Сарви равони туро ҳеҷ миёни сохта

سرو روان تو را هیچ میان ساخته

Аз сари Кувайти сабои миҷмараи гардон шуда

از سر کویت صبا مجمره گردان شده

Ва захми зулфати шимоли ғолияи дони сохта

و زخم زلفت شمال غالیه دان ساخته

Аз рухи ту ҳасанро омадаи ваҷҳе ба даст

از رخ تو حسن را آمده وجهی به دست

Сӯрати асбоби худ ҷумла бар он сохта

صورت اسباب خود جمله بر آن ساخته

Мо ба ту машғӯл ва ту фориғ аз аҳволи мо

ما به تو مشغول و تو فارغ از احوال ما

Мо нигаронем ва ту боди гарони сохта

ما نگرانیم و تو باد گران ساخته

Дар ғами ҳиҷрами ҷаҳони сӯхт ва розӣ шудам

در غم هجرم جهان سوخت و راضی شدم

Гар ба ғамам мешавад кори ҷаҳони сохта

گر به غمم می‌شود کار جهان ساخته

зи оташи рӯят чу шамъ чанд буд сохта

ز آتش رویت چو شمع چند بود ساخته

Онкӣ буд мадҳи шоҳи вўрди забони сохта

آنکه بود مدح شاه وورد زبان ساخته

намедиҳадам ҳар саҳари буии ту боди шимол

می‌دهدم هر سحر بوی تو باد شمال

Зинда ҳаме дорадам ҷон ба умеди висол

زنده همی داردم جان به امید وصال

Чун зи тан ман намонад ҳеҷ надонам ки чун

چون ز تن من نماند هیچ ندانم که چون

Пай ба сари оради маро дар шаби тории хаёл

پی به سر آرد مرا در شب تاری خیال

Хоки сар кӯй туаст ҳамдами боди биҳишт

خاک سر کوی توست همدم باد بهشت

Оташ рухсор туаст бар рухи оби зулол

آتش رخسار توست بر رخ آب زلال

Бо гули рухсори ту гул накушояд ниқоб

با گل رخسار تو گل نگشاید نقاب

Бо маи дидори ту ма нанамояд ҷамол

با مه دیدار تو مه ننماید جمال

Қисса мо шуд дароз дар ғами он қаду мӯӣ

قصه ما شد دراز در غم آن قد و موی

Хона дил шуд сиёҳ дар ғами он зулфу хол

خانه دل شد سیاه در غم آن زلف و خال

Тоби фурӯғи рахти дида кӣ орад казон

تاب فروغ رخت دیده کی آرد کزان

Тоири андешаро сӯхт чу парвонаи бол

طایر اندیشه را سوخت چو پروانه بال

Бе маи дидори ту дидаи зи худ дар ҳиҷоб

بی مه دیدار تو دیده ز خود در حجاب

Бе лаби ширини ту тани зи равон дар малол

بی لب شیرین تو تن ز روان در ملال

намешавад аз рӯй ту моҳи фалаки мунфаил

می‌شود از روی تو ماه فلک منفعل

Май барад аз рои ту шоҳи сипеҳри инфеъол

می‌برد از رای تو شاه سپهر انفعال

Онкии рақиби замони давлат бедор ӯст

آنکه رقیب زمان دولت بیدار اوست

Вонкаҳи табиби ҷаҳони хома бемор ӯст

وانکه طبیب جهان خامه بیمار اوست

Чашму чароғи зафари теғи ҷаҳонгир ӯ

چشم و چراغ ظفر تیغ جهانگیر او

Пушту паноҳи ҷаҳони адл ҷаҳондор ӯст

پشت و پناه جهان عدل جهاندار اوست

Ҷусти қазои доварӣ аз паии кори ҷаҳон

جست قضا داوری از پی کار جهان

Ақли бадв иқтидо карда ки ин кор ӯст

عقل بدو اقتدا کرده که این کار اوست

То з дар толеъаши касб саодат кунад

تا ز در طالعش کسب سعادت کند

Карда гарави муштарии хома ба бозор ӯст

کرده گرو مشتری خامه به بازار اوست

Ном шҳншаҳ кунад сиккаи зар бар ҷабин

نام شهنشه کند سکه زر بر جبین

Зон зада кораш ба зари давлат динор ӯст

زان زده کارش به زر دولت دینار اوست

эй ки ғуломи ту гашти хусрави сайёрагон

ای که غلام تو گشت خسرو سیارگان

Субҳи гувоҳӣ ба сидқ дода ки иқрор ӯст

صبح گواهی به صدق داده که اقرار اوست

Сафаи қадари ту рости манзалатӣ аз шараф

صفه قدر تو راست منزلتی از شرف

Доираи офтоби шамса девор ӯст

دایره آفتاب شمسه دیوار اوست

Маркази ҷоҳи ту рости мартабатӣ каз ҷалол

مرکز جاه تو راست مرتبتی کز جلال

Ин караи лоҷуварди нуқта паргор ӯст

این کره لاجورد نقطه پرگار اوست

эй зафару нусратати пешравони ҳашам

ای ظفر و نصرتت پیشروان حشم

Кавкабаи анҷумати писару моҳи илм

کوکبه انجمت پسر و ماه علم

Котиби амри ту рости зери қалами рӯзу шаб

کاتب امر تو راست زیر قلم روز و شب

Хотами малики ту рости зери нигини малики ҷам

خاتم ملک تو راست زیر نگین ملک جم

Гашта зи гирди раҳати чашми кавокиби қрир

گشته ز گرد رهت چشم کواکب قریر

Хӯрда ба хок дарат рӯҳи млоики қисм

خورده به خاک درت روح ملایک قسم

Нисбати аслӣ ӣам бо дил ва бо табъ туаст

نسبت اصلی یم با دل و با طبع توست

Аз дилу табъ ту ёфт ин гуҳари пок ӣам

از دل و طبع تو یافت این گهر پاک یم

Ҳикмат агар пой дар пушт сипеҳр оварад

حکمت اگر پای در پشت سپهر آورد

Хинги фалак бар замини бас ки бимолад шикам

خنگ فلک بر زمین بس که بمالد شکم

Рои ту чун теғ зад субҳ бар омад зи кор

رای تو چون تیغ زد صبح بر آمد ز کار

Азми ту чун сайр кард моҳ фурӯ шуд ба ғам

عزم تو چون سیر کرد ماه فرو شد به غم

Бо илмати осмони касри аду насб кард

با علمت آسمان کسر عدو نصب کرد

Бо сипаҳати рӯзгори фатҳ ҷаҳон кард зм

با سپهت روزگار فتح جهان کرد ضم

Фатҳи дижӣ чун кунам зикр ки пеши хирад

فتح دژی چون کنم ذکر که پیش خرد

Бо шарафи давлатати фатҳ ҷаҳонаст кам

با شرف دولتت فتح جهان است کم

Мутриби гардуни шҳо пардаи сарои ту бод

مطرب گردون شها پرده سرای تو باد

Хишти зари офтоби фарши сарои ту бод

خشت زر آفتاب فرش سرای تو باد

Фазл худоӣаст ом лек ҳар он давлатӣ

فضل خدای است عام لیک هر آن دولتی

Каз фалак ояд фурӯди хос барои ту бод

کز فلک آید فرود خاص برای تو باد

Ёру нигаҳдори халқи лутф худованд туаст

یار و نگهدار خلق لطف خداوند توست

Ёру нигаҳдори ту лутфи худои ту бод

یار و نگهدار تو لطف خدای تو باد

Ҳар чаҳ тасаввур кунад қайсару хоқону рой

هر چه تصور کند قیصر و خاقان و رای

Рои рузин ҳамаи тобеъи рои ту бод

رای رزین همه تابع رای تو باد

Бо кафи роди ту абр , кист ки номаш баранд

با کف راد تو ابر، کیست که نامش برند

Баҳри аёли ту гашти абри гадои ту бод

بحر عیال تو گشت ابر گدای تو باد

То з уфуқ толеъанд бози сипеду ғроб

تا ز افق طالعند باز سپید و غراب

Бар сарашони рӯзу шаби зилл эй ту бод

بر سرشان روز و شب ظل همای تو باد

То ки бақои бқозиби тан одамӣ аст

تا که بقای بقازیب تن آدمی است

Домани охири замони васли қабои ту бод

دامن آخر زمان وصل قبای تو باد

Кори хилоиқ кунун мадҳу санои ту гашт

کار خلایق کنون مدح و ثنای تو گشت

Вирди млоики ҳамаи ҳрзи дуои ту бод

ورد ملایک همه حرز دعای تو باد