Ҷом сабӯҳ медиҳад нуру сафои субҳдам

جام صبوح می‌دهد نور و صفای صبحدم

Гӯйии офтоб вааш нур физой субҳдам

گویی آفتاب وش نور فزای صبحدم

Субҳ расед ва меравад икдмаҳ эй ки ҳозир аст

صبح رسید و می‌رود یکدمه‌ای که حاضر است

Аз майу чанг соз кун барг ва навой субҳдам

از می و چنگ ساز کن برگ و نوای صبحدم

Хост ҳавои субҳдами ҷон ба тани пиёлаи даҳ

خاست هوای صبحدم جان به تن پیاله ده

Ҳон ки пиёла медиҳад ҷон ба ҳавои субҳдам

هان که پیاله می‌دهد جان به هوای صبحدم

Ҷилваи кунони арӯс субҳ омад ва май дамади уфуқ

جلوه کنان عروس صبح آمد و می دمد افق

Аз зари мағрибии хур рӯй намой субҳдам

از زر مغربی خور روی نمای صبحدم

Субҳи сифеди атласии сохт қабои осмон

صبح سفید اطلسی ساخت قبای آسمان

Соз чу ман ба акс май лаъли қабои субҳдам

ساز چو من به عکس می لعل قبای صبحدم

Пеш ки оҳӯии фалаки сунбули шаб чаро кунад

پیش که آهوی فلک سنبل شب چرا کند

Зулфи ғизоли мо нигари нофаи гушои субҳдам

زلف غزال ما نگر نافه گشای صبحدم

Он май хури шуъоъи даҳ дар дили шаб ки ин нафас

آن می خور شعاع ده در دل شب که این نفس

Субҳ расед ва мерасад худ зи қафои субҳдам

صبح رسید و می‌رسد خود ز قفای صبحدم

Боди фидои маҳвашии ҷону дилам ки дили дарав

باد فدای مهوشی جان و دلم که دل درو

Дид сафои субҳро ёфт вафои субҳдам

دید صفای صبح را یافت وفای صبحدم

Бас ки зи шарми оризати чеҳраи субҳи рехти хӯн

بس که ز شرم عارضت چهره صبح ریخت خون

Домани хоки пари з хуй кард ҳаёии субҳдам

دامن خاک پر ز خوی کرد حیای صبحدم

Субҳ намӯд нлъи маи наъли баҳоаш дар дил аст

صبح نمود نلع مه نعل بهاش در دل است

Аз зару ҷони лаъли даҳ наъли баҳоии субҳдам

از زر و جان لعل ده نعل بهای صبحدم

Субҳ ба сидқ ва равшанӣ ҳаст чу рои Подшаҳ

صبح به صدق و روشنی هست چو رای پادشه

Лоҷарам офтоб шуд тобеъи рои субҳдам

لاجرم آفتاب شد تابع رای صبحدم

Дар дили ман замони замони меҳру вафои тозаи байн

در دل من زمان زمان مهر و وفای تازه بین

Ҳар нафасам чу субҳдами сидқу сафои тозаи байн

هر نفسم چو صبحدم صدق و صفای تازه بین

Дар дили танги ошиқон ҳар нафас аз ҳавоӣ ӯ

در دل تنگ عاشقان هر نفس از هوای او

з омад ва шуд ки мекунад боди ҳавои тозаи байн

ز آمد و شد که می‌کند باد هوای تازه بین

Тоза шудаст захми ман боварат ар наме кунад

تازه شدست زخم من باورت ار نمی‌کند

Бар дили риши ман биёи захми ҷафои тозаи байн

بر دل ریش من بیا زخم جفای تازه بین

намегузарад хаёл ӯ рӯзу шабам ба чашми дил

می‌گذرد خیال او روز و شبم به چشم دل

Бар табақоти чашму дили ҳони паии бои тозаи байн

بر طبقات چشم و دل هان پی بای تازه بین

Қиссаи исавии куҳани гшн кунун ба тозагӣ

قصه عیسوی کهن گشن کنون به تازگی

Оризи нозукаши нигар рӯҳ физой тозаи байн

عارض نازکش نگر روح فزای تازه بین

Аз қабл лабаш диҳад дидаи гуҳар ба доманам

از قبل لبش دهد دیده گهر به دامنم

Домани ман замони замони пари зи атои тозаи байн

دامن من زمان زمان پر ز عطای تازه بین

Моҳ чу дид оризаши чашма меҳр хондаш

ماه چو دید عارضش چشمه مهر خواندش

Бар лаби чашмааш дмони меҳри гёии тозаи байн

بر لب چشمه‌اش دمان مهر گیای تازه بین

Соқии базм дар хазони ҷоми булӯри бода ро

ساقی بزم در خزان جام بلور باده را

зи атласи лаъли дам ба дам дода қабои тозаи байн

ز اطلس لعل دم به دم داده قبای تازه بین

Булбул агар намекунад нола ба рӯй глрхӣ

بلبل اگر نمی‌کند ناله به روی گلرخی

Нағмаи нав самоъ кун нағмаи сарои тозаи байн

نغمه نو سماع کن نغمه سرای تازه بین

Мадҳу саноӣ шоҳ шуд вирду забони хотирам

مدح و ثنای شاه شد ورد و زبان خاطرم

Равзаи хотири марои вирду санои тозаи байн

روضه خاطر مرا ورد و ثنای تازه بین

Субҳ чу мутриби Муғони роҳ ва навой навазанд

صبح چو مطرب مغان راه و نوای نوزند

Гӯша нишин зи роҳ худ гардад ва рой навазанд

گوشه‌نشین ز راه خود گردد و رای نوزند

Кисвати акси ма куҳан шуд зи ҷамоли навбатам

کسوت عکس مه کهن شد ز جمال نوبتم

Навбати ҳасани баъди азин маи з барои навазанд

نوبت حسن بعد ازین مه ز برای نوزند

Рӯза наме кушояд ар зоҳиди рӯзаи дор ро

روزه نمی‌گشاید ار زاهد روزه‌دار را

Бар сари косаҳои май чанг салоӣ навазанд

بر سر کاسه‌های می چنگ صلای نوزند

Чархи дўтости бас куҳан нест навоеи андрў

چرخ دوتاست بس کهن نیست نوایی اندرو

Кӯи санамӣ ки баҳри мо соз се тоз навазанд

کو صنمی که بهر ما ساز سه تاز نوزند

Тоза кунад замони замони айши куҳани миёни ҷон

تازه کند زمان زمان عیش کهن میان جان

Ноӣ ки ҳар нафас чу неи дами з ҳавоӣ навазанд

نای که هر نفس چو نی دم ز هوای نوزند

Он дафи дастёри кӯ ҳалқа бигӯаш мутриб аст

آن دف دستیار کو حلقه بگوش مطرب است

Мутриби базм ҳар нафас аз чаҳ қафоӣ навазанд

مطرب بزم هر نفس از چه قفای نوزند

Зуҳраи зи рашки авдро бар сари оташи афканд

زهره ز رشک عود را بر سر آتش افکند

Авдии шаккарини сухан чунки навой навазанд

عودی شکرین سخن چونکه نوای نوزند

Бода ба ёди ҳазратии нӯш ки қадари ҳимматаш

باده به یاد حضرتی نوش که قدر همتش

Зон сӯии хаймаи фалаки парда сарой навазанд

زان سوی خیمه فلک پرده‌سرای نوزند

Онкии буруни азин куҳани тоқи само ба сад дарҷ

آنکه برون ازین کهن طاق سما به صد درج

Ҳимматаш ар улувва худ тоқ намой навазанд

همتش ار علو خود طاق نمای نوزند

Хезу калиди субҳи байни қуфли гушои зиндагӣ

خیز و کلید صبح بین قفل گشای زندگی

Ҷуръа май ба хокён дода сафои зиндагӣ

جرعه می به خاکیان داده صفای زندگی

Пеш ки хишт зар занад рӯзи зи ҷуръаи хок ро

پیش که خشت زر زند روز ز جرعه خاک را

Гул кун зи онкӣ май наад субҳи баннои зиндагӣ

گل کن ز آنکه می‌نهد صبح بنای زندگی

Рӯзу шаби оби зиндагии ҷӯии зи чашмаи қадаҳ

روز و شب آب زندگی جوی ز چشمه قدح

Ҳеҷат агар ба фазл дай ҳаст ҳавои зиндагӣ

هیچت اگر به فضل دی هست هوای زندگی

Оташи дай маӣ бидам ҳамчуи Масеҳ зинда кун

آتش دی مهی بدم همچو مسیح زنده کن

зи оби ҳаёт чун Хизри ҷӯии бақои зиндагӣ

ز آب حیات چون خضر جوی بقای زندگی

Восита Эйаст соқиаҳи ҷилваи даҳ арӯси зар

واسطه‌ای است ساقیه جلوه ده عروس زر

Ойӣна Эйаст ҷом мерӯй намой зиндагӣ

آیینه‌ای است جام می روی نمای زندگی

Оташи зуди мейрро хоки сиёҳ бар сар аст

آتش زود میر را خاک سیاه بر سر است

Оташи оби рузи талаб умр физой зиндагӣ

آتش آب رز طلب عمر فزای زندگی

Шамъ ҳаёт мекашад боди хазон ва ме занад

شمع حیات می‌کشد باد خزان و می‌زند

Бар дил ва бар димоғи ҷони боди ҳавои зиндагӣ

بر دل و بر دماغ جان باد هوای زندگی

Ъушрату айши рӯҳро барг ва навост чангу не

عشرت و عیش روح را برگ و نواست چنگ و نی

Бар дил ва бар ҳавои ҷони боду ҳавои зиндагӣ

بر دل و بر هوای جان باد و هوای زندگی

Ёди Сикандари замон май хуру зиндаи мон ки Хизр

یاد سکندر زمان می‌خور و زنده‌مان که خضر

Оби ҳаёт дар ҷаҳон хӯрд барои зиндагӣ

آب حیات در جهان خورد برای زندگی

Оинаи ҷамол ҷон чист лақоӣ рӯй ту

آینه جمال جان چیست لقای روی تو

Оинае надидаам ман ба сафоӣ рӯй ту

آینه‌ای ندیده‌ام من به صفای روی تو

Барг гуласт дар ҷаҳони кӯ ба рухи ту андакӣ

برگ گل است در جهان کو به رخ تو اندکی

Монад ва гар намонад ӯ боди бақоӣ рӯй ту

ماند و گر نماند او باد بقای روی تو

намеравад офтоб вааш халқ чу соя дар қафо

می‌رود آفتاب وش خلق چو سایه در قفا

Рух бинмоӣ то хӯрд халқи қафоӣ рӯй ту

رخ بنمای تا خورد خلق قفای روی تو

зи обу ҳавоӣ рӯй ту ёфтаанд зиндагӣ

ز آب و هوای روی تو یافته‌اند زندگی

Ҷону дили ман эй хушо обу ҳавоӣ рӯй ту

جان و دل من ای خوشا آب و هوای روی تو

Дар ду ҷаҳон ба ҷони туро халқ ҳаме харанд ва ман

در دو جهان به جان تو را خلق همی خرند و من

Ҳар ду ҷаҳон ниҳодаам ним баҳои рӯй ту

هر دو جهان نهاده‌ام نیم بهای روی تو

Дид машшота рӯй ту оина дод рӯнамо

دید مشاطه روی تو آینه داد رونما

Оина кист то буд рӯй намой рӯй ту

آینه کیست تا بود روی نمای روی تو

Рӯй мубораки ту то дар дил ман гирифт ҷо

روی مبارک تو تا در دل من گرفت جا

Дарду ҷаҳони маро касе нест биҷой рӯй ту

درد و جهان مرا کسی نیست بجای روی تو

Рӯй ту дид чашми ман дар пай дида рафт дил

روی تو دید چشم من در پی دیده رفت دل

Ҳаст гуноҳи чашм ман нест ?хитой рӯй ту

هست گناه چشم من نیست خطای روی تو

Ҳади гадоӣ дарат нест маро ки рӯзу шаб

حد گدایی درت نیست مرا که روز و شب

Моҳ ва хуранд бар фалак ҳар ду гадоӣ рӯй ту

ماه و خورند بر فلک هر دو گدای روی تو

То нарасад ба рӯй ту чашми ҳасуди дам ба дам

تا نرسد به روی تو چشم حسود دم به دم

Фотиҳа хонд ва май дамади субҳ барои рӯй ту

فاتحه خواند و می دمد صبح برای روی تو

Чун ба рабиъ рӯй абр аз кафи подшоҳи мо

چون به ربیع روی ابر از کف پادشاه ما

Дар арақаст дам ба дами гули зи ҳаёӣ рӯй ту

در عرق است دم به دم گل ز حیای روی تو

Ман чаҳ шавад агар шавам кушта барои чун туе

من چه شود اگر شوم کشته برای چون تویی

Сад ман аз фано шавад боди бақоӣ чун туе

صد من از فنا شود باد بقای چون تویی

Ҷавр ту ҳаст давлатӣ кон нарасад ба чун манӣ

جور تو هست دولتی کان نرسد به چون منی

Кӣ ба касе чу ман расад ҷавру ҷафоӣ чун туе

کی به کسی چو من رسد جور و جفای چون تویی

Ишқи ҳамон қудси дони қуллаи сари нишеманаш

عشق همان قدس دان قله سر نشیمنش

То ба сар ки дрФтди зилл эй чун туе

تا به سر که درفتد ظل همای چون تویی

Нест сиррӣ ки нест он манзили сари ишқи ту

نیست سری که نیست آن منزل سر عشق تو

Қатъи манозил чунин ҳаст ба пои ҷўни туе

قطع منازل چنین هست به پای جون تویی

Бар сари кӯии ошиқии кӯйу гадои яке буд

بر سر کوی عاشقی کوی و گدا یکی بود

Подшаҳӣ кунад касе кӯаст гадоӣ чун туе

پادشهی کند کسی کوست گدای چون تویی

Чашми хушат ба як назар беш ҳзорҷон диҳад

چشم خوشت به یک نظر بیش هزارجان دهد

Чун кам азин қадар буд файзи атоӣ чун туе

چون کم ازین قدر بود فیض عطای چون تویی

Аз гул рӯй нозукати парда чаро кашад сабо

از گل روی نازکت پرده چرا کشد صبا

Кист ки то буд сабои пардаи гушой чун туе

کیست که تا بود صبا پرده گشای چون تویی

Гар надаҳум ба ишқи ту ҷон на зи қадари ҷон буд

گر ندهم به عشق تو جان نه ز قدر جان بود

Зон надаҳум ки донамаш нест сазоӣ чун туе

زان ندهم که دانمش نیست سزای چون تویی

эй ки чу умр дар хурии хӯни маро чаҳ май хурӣ

ای که چو عمر در خوری خون مرا چه می‌خوری

Хӯн нахӯрам ки хӯн ман нест хорӣ чун туе

خون نخورم که خون من نیست خواری چون تویی

Худ набӯд ҷафои равои хосса бар онкӣ ӯ буд

خود نبود جفا روا خاصه بر آنکه او بود

Банда шоҳ мезанад лофи ҳавоӣ чун туе

بنده شاه می‌زند لاف هوای چون تویی

Чанд кашанди аҳли дили бори балои осмон

چند کشند اهل دل بار بلای آسمان

Худ ба карон намерасад ҷавру ҷафои осмон

خود به کران نمی‌رسد جور و جفای آسمان

Жандаи хешро ба аз атласи осмони нуҳум

ژنده خویش را به از اطلس آسمان نهم

То з тамаъ набоядам гашти гадои осмон

تا ز طمع نبایدم گشت گدای آسمان

Пӯшиши ман мубин бибин нафаси муҷаррадам ки ман

پوشش من مبین ببین نفس مجردم که من

наменахуррам ба ним ҷӯи сабзи қабои осмон

می نخرم به نیم جو سبز قبای آسمان

Ман ки гилӣми фақрро сохтаам радои фақр

من که گلیم فقر را ساخته‌ام ردای فقر

Гардани ман чаро кашад бори радои осмон

گردن من چرا کشد بار ردای آسمان

Малики қаноатам агар зончаҳ мадад диҳад ба нақд

ملک قناعتم اگر زانچه مدد دهد به نقد

Бози даҳум ба осмони ҷинси атои осмон

باز دهم به آسمان جنس عطای آسمان

Дил ба сарои осмони ҳеҷ фурӯ наёядам

دل به سرای آسمان هیچ فرو نیایدم

Кош ки омадӣ фурӯи куҳнаи сарои осмон

کاش که آمدی فرو کهنه سرای آسمان

Бонии даҳри зи осмони хонаи фақр ба наад

بانی دهر ز آسمان خانه فقر به نهد

Гарчи зи хишти симу зари сохт баннои осмон

گرچه ز خشت سیم و زر ساخت بنای آسمان

Нақд камол мекунад бар дар хокёни талаб

نقد کمال می‌کند بر در خاکیان طلب

Рост аз он намешавад пушти ду тоӣ осмон

راست از آن نمی‌شود پشت دو تای آسمان

Ашк манаст ҳар дамии ғусли даҳ тани замин

اشک من است هر دمی غسل ده تن زمین

Оҳ манаст ҳар шабии қалъаи гушои осмон

آه من است هر شبی قلعه گشای آسمان

Қозӣ чарх мезанад бе гунаҳами зи худ бурун

قاضی چرخ می‌زند بی‌گنهم ز خود برون

Ман чаҳ кунам ниҳодаам тан ба қазои осмон

من چه کنم نهاده‌ام تن به قضای آسمان

Ман зи ҷафои осмон бар дар шоҳ май рӯм

من ز جفای آسمان بر در شاه می‌روم

Коҳили замонаро дараш ҳаст биҷои осмон

کاهل زمانه را درش هست بجای آسمان

ӯст хдоигони дайни хонаи худои мамлакат

اوست خدایگان دین خانه خدای مملکت

Ҳасани тарози мамлакат адл физой мамлакат

حسن طراز مملکت عدل فزای مملکت

Малик чаҳ қимат оварад дар назари ҷалол ӯ

ملک چه قیمت آورد در نظر جلال او

Наъли сами саманд ӯ ҳаст баҳоии мамлакат

نعل سم سمند او هست بهای مملکت

Мансабу иззати шаҳон мамлакатасту шоҳ ро

منصب و عزت شهان مملکت است و شاه را

Иззату мансабӣ дигар ҳаст варои мамлакат

عزت و منصبی دگر هست ورای مملکت

Ҳазрати кибриёӣ ӯ малики давоми салтанат

حضرت کبریای او ملک دوام سلطنت

Зоти малики лақоӣ ӯ асли бақои мамлакат

ذات ملک لقای او اصل بقای مملکت

Онкӣ ба даври ҳукм ӯ дид муҳандиси фалак

آنکه به دور حکم او دید مهندس فلک

Зон рӯй малики осмони ҳади сарои мамлакат

زان روی ملک آسمان حد سرای مملکت

Шоми мунири парчамаш субҳ намой салтанат

شام منیر پرچمش صبح نمای سلطنت

Шамъи замири равшанаши роҳнамои мамлакат

شمع ضمیر روشنش راهنمای مملکت

эй ки зи ҳифзи адли ту мамлакатаст дар амон

ای که ز حفظ عدل تو مملکت است در امان

Вар накунад дамии мадади адли ту вои мамлакат

ور نکند دمی مدد عدل تو وای مملکت

Басти арӯси маликро бо ту никоҳи сари мадӣ

بست عروس ملک را با تو نکاح سر مدی

Бо ту қазоӣ ӯ буд ҳам ба ризои мамлакат

با تو قضای او بود هم به رضای مملکت

Мамлакатаст бар дуо дошта дасти баҳри ту

مملکت است بر دعا داشته دست بهر تو

Зонка дуои ҷон ту ҳаст дуои мамлакат

زانکه دعای جان تو هست دعای مملکت

Аз ҳамаи ранҷи мамлакати баради паноҳ бар дарат

از همه رنج مملکت برد پناه بر درت

Ростии онкӣ беш азин нест давои мамлакат

راستی آنکه بیش ازین نیست دوای مملکت

эй лмъоти ханҷарати соъиқаи рои маърака

ای لمعات خنجرت صاعقه رای معرکه

Найзаи дили шикофи ту қалби гушои маърака

نیزه دل شکاف تو قلب گشای معرکه

Хасми туро сар шағаб ҳаст ва лек несташ

خصم تو را سر شغب هست و لیک نیستش

Дстгаҳи муъориза бо туу пои маърака

دستگه معارضه با تو و پای معرکه

Хонаи умри душманони гашти хароб ҳар куҷо

خانه عمر دشمنان گشت خراب هر کجا

Шоҳ ба хишти оҳанӣни сохт сарои маърака

شاه به خشت آهنین ساخت سرای معرکه

Тири ту бар адуати гашти ҳамчу ки бум шавам пай

تیر تو بر عدوت گشت همچو که بوم شوم پی

Дар сафи дӯстон ту ҳаст эй маърака

در صف دوستان تو هست همای معرکه

Дод ба косаҳои сари теғи ту туъмаеу дон

داد به کاسه‌های سر تیغ تو طعمه‌ای و دان

Кӯси ту ҳар куҷо ки зад бонги салои маърака

کوس تو هر کجا که زد بانگ صلای معرکه

Бехи аду ба теғи зан зонка буд мҷомлаҳ

بیخ عدو به تیغ زن زانکه بود مجامله

Дар ҳамаи ҷо ба ҷои худ ҷуз ки ба ҷои маърака

در همه جا به جای خود جز که به جای معرکه

Барқи шуъоъи ханҷарати кӯҳи шикофи рӯзи кин

برق شعاع خنجرت کوه شکاف روز کین

Мавҷи саводи лашкарат баҳр намой маърака

موج سواد لشکرت بحر نمای معرکه

Гашта срири калаки ту фитнаи нишони мамлакат

گشته صریر کلک تو فتنه نشان مملکت

Бӯда хурӯши кӯси ту ҳуши рубои маърака

بوده خروش کوس تو هوش ربای معرکه

Ҷоми тараб ба дӯсти даҳ теғ ба хӯрд душманон

جام طرب به دوست ده تیغ به خورد دشمنان

Кони з барои маҷлисаст венаи з барои маърака

کان ز برای مجلس است وین ز برای معرکه

Хостаҳи гирди лашкарати маъракаро само шуда

خاسته گرد لشکرت معرکه را سما شده

Фавқи самои ахтарони рафтаи ҳамон маърака

فوق سمای اختران رفته همان معرکه

Пеши ту дар диловарии рӯзи муҳорибат буд

پیش تو در دلاوری روز محاربت بود

Шери сипеҳри камтар аз шери ливои маърака

شیر سپهر کمتر از شیر لوای معرکه

Мавҷи зи гавҳар ва зараст баҳри атои шоҳ ро

موج ز گوهر و زرست بحر عطای شاه را

Соя фитод бар фалаки чатри ълои шоҳ ро

سایه فتاد بر فلک چتر علای شاه را

Бар қади қадар ӯ қадаргар ба мисли қабои барад

بر قد قدر او قدر گر به مثل قبا برد

Атлас осмон сазад васлаи қабои шоҳ ро

اطلس آسمان سزد وصله قبای شاه را

Ҳеҷ ту донеи осмони баҳр чаҳ кард пушти хам

هیچ تو دانی آسمان بهر چه کرد پشت خم

Хост ки бӯса Эй диҳад маснаду пои шоҳ ро

خواست که بوسه‌ای دهد مسند و پای شاه را

Моҳи зи офтоб зў хоҳаду хури зрои ту

ماه ز آفتاب ضو خواهد و خور زرای تو

Хост ки то гадо буд мояи гадои шоҳ ро

خواست که تا گدا بود مایه گدای شاه را

Шоҳ гирифт қоф то қофи ҷаҳон ки дар ҷаҳон

شاه گرفت قاف تا قاف جهان که در جهان

Моҳчаҳ офтоб шуд нойиби рои шоҳ ро

ماهچه آفتاب شد نایب رای شاه را

Сохт эй ҳимматат зон сӯии сидраи остон

ساخت همای همتت زان سوی سدره آستان

Бод ҳамеша дар ҷаҳони сояи рои шоҳ ро

باد همیشه در جهان سایه رای شاه را

Фсҳт малик туаст дар мартабае ки осмон

فسحت ملک توست در مرتبه‌ای که آسمان

Бар натавонад омадани гирди сарои шоҳ ро

بر نتواند آمدن گرد سرای شاه را

Мадҳи ту ман накардаам вирди забон ки карда аст

مدح تو من نکرده‌ام ورد زبان که کرده است

Ҳрзи вуҷӯди худ малики вирди дуои шоҳ ро

حرز وجود خود ملک ورد دعای شاه را

Ман зи санои ҳазратати оҷизу қосири омадам

من ز ثنای حضرتت عاجز و قاصر آمدم

Зонка наёфтам карони баҳри санои шоҳ ро

زانکه نیافتم کران بحر ثنای شاه را

Сӯрати толеъат хирад менагирист дар азал

صورت طالعت خرد می‌نگریست در ازل

Ёфт ба ҳашари муттасили даври бақои шоҳ ро

یافت به حشر متصل دور بقای شاه را

Бар қадат аз бақо қабо дӯхт атои эзадӣ

بر قدت از بقا قبا دوخت عطای ایزدی

То ба абади муборакати боди қабои эзадӣ

تا به ابد مبارکت باد قبای ایزدی

Аз адуии ту то ба ту ҳаст тафовути ин қадар

از عدوی تو تا به تو هست تفاوت این قدر

Аз зулмоти куфр то нуру зёии эзадӣ

از ظلمات کفر تا نور و ضیای ایزدی

Боди қазои эзадии муттафиқи ризои ту

باد قضای ایزدی متفق رضای تو

Рои ту худ намеравад ҷуз ба ризои эзадӣ

رای تو خود نمی‌رود جز به رضای ایزدی

Ҳукми қазои эзадии муттафиқи ризои ту

حکم قضای ایزدی متفق رضای تو

Манъ накард ва чун кунад амри қазои эзадӣ

منع نکرد و چون کند امر قضای ایزدی

Дар хлўоти осмони зикри забони қудсён

در خلوات آسمان ذکر زبان قدسیان

Боди дуои ҷони ту баъди санои эзадӣ

باد دعای جان تو بعد ثنای ایزدی

Пушту паноҳи лами изли боди туро ки дар азал

پشت و پناه لم یزل باد تو را که در ازل

Ёфт ҷамоли хилқатати фару баҳоии эзадӣ

یافت جمال خلقتت فر و بهای ایزدی

Малики бақоят аз фанои боди масӯн ки аз худо

ملک بقایت از فنا باد مصون که از خدا

Зоти малики лақоӣ ту ёфт бақои эзадӣ

ذات ملک لقای تو یافت بقای ایزدی

Бод ҳамеша дар назари фикри мубораки ту ро

باد همیشه در نظر فکر مبارک تو را

Ҳуҷраи ғайби комади он пардаи сарои эзадӣ

حجره غیب کامد آن پرده‌سرای ایزدی

Хон атои мамлакати лутфи ту гстридаҳ аст

خوان عطای مملکت لطف تو گستریده است

Бар сар хон марҳамат дода салои эзадӣ

بر سر خوان مرحمت داده صلای ایزدی

Боди фалаки ғуломи туу онкии шиораши ин буд

باد فلک غلام تو و آنکه شعارش این بود

Навбати салтанати туро дар ду сарои эзадӣ

نوبت سلطنت تو را در دو سرای ایزدی