Кӯс раҳил мезанад эй хуфтаи сорибон

کوس رحیل می‌زند ای خفته ساربان

Бархезу зуди рӯ ки равонасту корвон

برخیز و زود رو که روان است کاروان

Ҳастӣ тамаъи мадор ки бо доғи нестӣ

هستی طمع مدار که با داغ نیستی

Кас дарнаёмадаст ба дарвозаи ҷаҳон

کس درنیامدست به دروازهٔ جهان

Софи фалаки мҷўӣ ки дардаст дар ақаб

صاف فلک مجوی که دُرد است در عقب

Нӯши ҷаҳони минуаш ки нешаст дар миён

نوش جهان منوش که نیش است در میان

Амн аз ҷаҳон махоҳ ки мейри аҷал даров

امن از جهان مخواه که میر اجل در او

Ҳаргиз надодааст касеро ба ҷони амон

هرگز نداده است کسی را به جان امان

Додӣ агар чунонк ту дидӣ замони кас

دادی اگر چنانک تو دیدی زمان کس

Аввали замони Подшаҳи охир алзмон

اوّل زمان پادشه آخر الزمان

Дорои аҳди шайхи ҳасани офтоби малик

دارای عهد شیخ حسن آفتاب ملک

Кӯ буд хусравони ҷаҳонро хдоигон

کو بود خسروان جهان را خدایگان

Афлокро хайёму саропарда бар кунед

افلاک را خیام و سراپرده بر کنید

Зини пас хайёму пардаи сароро чаҳ ме кунед

زین پس خیام و پرده‌سرا را چه می‌کنید

Хуршеди боргоҳ шараф рафт азин саро

خورشید بارگاه شرف رفت ازین سرا

Оташ ба боргоҳу саропарда дар занед

آتش به بارگاه و سراپرده در زنید

Хуршед малик рафт ба хоки сияҳи фурӯ

خورشید ملک رفت به خاک سیه فرو

Хоки сиёҳ бар сари гардун про кунед

خاک سیاه بر سر گردون پراکنید

Ин тоқи атлас аз сар афлок баркашид

این طاق اطلس از سر افلاک برکشید

Хуршедро пилос сияҳ дар бар кунед

خورشید را پلاس سیه در بر افکنید

Зини пас Уторид ар бунаади даст бар қалам

زین پس عطارد ار بنهد دست بر قلم

Дасти Уториду қаламаш хирад кунед

دست عطارد و قلمش هر دو بشکنید

Дандони субҳ агар бинмоед ба ханда рӯй

دندان صبح اگر بنماید به خنده روی

Дандонҳоаш як ба як аз ком бар кунед

دندان‌هاش یک به یک از کام بر کَنید

Шҳзӣаст пари зи ҳасрату ғам , шаҳриёри кӯ

شهری است پر ز حسرت و غم، شهریار کو

Корӣаст баси хароб , худовандгори кӯ

کاری است بس خراب، خداوندگار کو

Ҳафт ахтар ва чаҳор гавҳар дар мусӣбат анд

هفت اختر و چهار گهر در مصیبت‌اند

Вои ҳсртои хулосаи ҳафт ва чаҳор кӯ

وا حسرتا خلاصهٔ هفت و چهار کو

Шоҳӣ ки аз латофату покӣ ҳаме нишаст

شاهی که از لطافت و پاکی همی نشست

зи оби ҳаёт бар дили покаши ғубори кӯ

ز آب حیات بر دل پاکش غبار کو

Имрӯзи кори давлату рӯзи умед буд

امروز کار دولت و روز امید بود

Он рӯзи хуш куҷо шуд ва он рӯзгори кӯ

آن روز خوش کجا شد و آن روزگار کو

Он тахту тоҷу салтанату маликро чаҳ шуд

آن تخت و تاج و سلطنت و ملک را چه شد

Ваон қадару ҷоҳу мартабау эътибори кӯ

وان قدر و جاه و مرتبه و اعتبار کو

Имрӯзи мейр бор надодаст ҳол чист ?

امروز میر، بار ندادست، حال چیست؟

Аз мейр бипурс вале мейри боркў

از میرِ بار پرس ولی میرِ بار کو؟

Расми аморат аз ҳамаи олам бар ӯ фитод

رسم امارت از همه عالم بر اوفتاد

Тоҷи саодат аз сари гардун дар ӯ фитод

تاج سعادت از سر گردون در اوفتاد

Ҳар бори афсарии з сар афтод малик ро

هر بار افسری ز سر افتاد ملک را

Дардоу ҳсрто ки азин паии сар ӯ фитод

دردا و حسرتا که ازین پی سر اوفتاد

Сар мекашид бар фалак аз қадару эътибор

سر می‌کشید بر فلک از قدر و اعتبار

Бигузашт сари зи чарх ва дар чанбар ӯ фитод

بگذشت سر ز چرخ و در چنبر اوفتاد

То шоҳи сар ба болаши раҳмати ниҳоди боз

تا شاه سر به بالشِ رحمت نهاد باز

Бемори гашти давлат ва бар бистар ӯ фитод

بیمار گشت دولت و بر بستر او فتاد

Дар хутбаи даии хатиби магари ном ӯ наёфт

در خطبه دی خطیب مگر نام او نیافت

Дастор бар змн зад ва аз минбар ӯ фитод

دستار بر زمن زد و از منبر اوفتاد

Дайраст ки ӯ ситоди аҷали дом май ниҳод

دیریست کاوستاد اجل دام می‌نهاد

Дар дом ӯ шикори чунин камтар ӯ фитод

در دام او شکار چنین کمتر اوفتاد

Неки ахтро чаҳ воқеа будат ки ногаҳон

نیک اخترا چه واقعه بودت که ناگهان

Аз гардиш ситора шавам ахтар ӯ фитод

از گردش ستارهٔ شوم اختر اوفتاد

Бархест мейру ҳазрат султон нишаста аст

برخاست میر و حضرت سلطان نشسته است

Довӯд агар бирафт сулаймон нишаста аст

داوود اگر برفت سلیمان نشسته است

Гар шоҳу шоҳзодаи Қубод аз ҷаҳон бирафт

گر شاه و شاهزاده قباد از جهان برفت

Нӯшервони аҳд дар айвон нишаста аст

نوشیروان عهد در ایوان نشسته است

Ҷамшеди рӯзгори алии рағми аҳриман

جمشید روزگار علی رغم اهرمن

Дар боргоҳи малик ба девон нишаста аст

در بارگاه ملک به دیوان نشسته است

Хусрави зи тахти рафтау шоҳи ҷаҳони Увайс

خسرو ز تخت رفته و شاه جهان اویس

Бар ҷойгоҳи хусрав Эрон нишаста аст

بر جایگاه خسرو ایران نشسته است

ӯ сояи аноят ҳақасту маликат

او سایهٔ عنایت حقّ است و مملکت

Дар сояи аноят яздон нишаста аст

در سایهٔ عنایت یزدان نشسته است

Имрӯз дар басит замин нест доварӣ

امروز در بسیط زمین نیست داوری

Вар ҳаст довар даврон нишаста аст

ور نیز هست داور دوران نشسته است

эй Юсуф замон бинишон ин ғубори ғам

ای یوسف زمان بنشان این غبار غم

Кон бар даруни сина ихвон нишаста аст

کان بر درون سینهٔ اخوان نشسته است

Ҷовиди мон ва дил макун аз кори рафтаи танг

جاوید مان و دل مکن از کار رفته تنگ

Кӯ дар ҷавори раҳмат раҳмон нишаста аст

کو در جوار رحمت رحمان نشسته است