Бар сарои куҳнаи дилгири дунё дил манеҳ

بر سرای کهنه دلگیر دنیا دل منه

Рахт ҷон бурдору бори дили дарин манзил манеҳ

رخت جان بردار و بار دل درین منزل منه

Соҳили дарёии ҷони ошӯб маргаст ин сарой

ساحل دریای جان آشوب مرگ است این سرای

Ҳон битарс аз мавҷи дарёи бор бар соҳил манеҳ

هان بترس از موج دریا بار بر ساحل منه

Ҳодиса сайласт хайли афкани гузораш бар ҷаҳон

حادثه سیل است خیل افکن گذارش بر جهان

Бар гузори сайли хайли афкани банноӣ гул манеҳ

بر گذار سیل خیل افکن بنای گل منه

Дар ҷаҳони андешае бунёд кардан ботил аст

در جهان اندیشه‌ای بنیاد کردن باطل است

Ҳеҷ бунёдии барин андеша ботил манеҳ

هیچ بنیادی برین اندیشه باطل منه

Кӯдакии бас ҷоҳиласт ин нафаси бозигӯши ту

کودکی بس جاهل است این نفس بازیگوش تو

Шишаи дил дар кафи ин кӯдак ҷоҳил манеҳ

شیشه دل در کف این کودک جاهل منه

Чун зи дунёи аҳли дунёи рости дили сӯии ясор

چون ز دنیا اهل دنیا راست دل سوی یسار

Гар ту аз аҳли яминӣ бар ясораш дил манеҳ

گر تو از اهل یمینی بر یسارش دل منه

Ҳеҷ нақдӣ дар халоси бута олам намонад

هیچ نقدی در خلاص بوته عالم نماند

Ҳеҷ нурӣ дар чароғи дӯда одам намонад

هیچ نوری در چراغ دوده آدم نماند

Хуррамӣ аз танагии дил бар ҷаҳон омад ба танг

خرمی از تنگی دل بر جهان آمد به تنگ

Ончунон кандар ҳамаи олами дилӣ хуррам намонад

آنچنان کاندر همه عالم دلی خرم نماند

Равзаи ҷон аз сипари ғамҳои шодии тоза буд

روضه جان از سپر غمهای شادی تازه بود

Ногуҳ аз бодии сипари афканду ғайр ғам намонад

ناگه از بادی سپر افکند و غیر غم نماند

Моҳро гӯ рӯй даракаши космонро меҳр нест

ماه را گو روی درکش کاسمان را مهر نیست

Субҳро гӯи дами мадами коФоқро ҳамдам намонад

صبح را گو دم مدم کافاق را همدم نماند

Заҳр ханд эй субҳ чун бар ҷоми гардун нӯш нест

زهر خند ای صبح چون بر جام گردون نوش نیست

Хӯнгарӣ эй абр дар чашм дрёнм намонад

خون گری ای ابر در چشم دریانم نماند

Осмоно аз кафи хуршеди ҷоми салтанат

آسمانا از کف خورشید جام سلطنت

Бар замини зан зонка ҷоми салтанатро хам намонад

بر زمین زن زانکه جام سلطنت را خم نماند

ОФтобо дар хами нили фалаки зани ҷома ро

آفتابا در خم نیل فلک زن جامه را

Хоссаи кати ҳамсоя эй чун исо Марям намонад

خاصه کت همسایه‌ای چون عیسی مریم نماند

Рўзгорои тоқи айвони фалак дар ҳам шикан

روزگارا طاق ایوان فلک در هم شکن

Тоқи айвони гӯи ммон чун касрӣ олам намонад

طاق ایوان گو ممان چون کسری عالم نماند

Осмон аз ҷабҳа , иклили мурассаъ бар гирифт

آسمان از جبهه، اکلیل مرصع بر گرفت

Тарки гардуни андарин мотами кулоҳ аз сар гирифт

ترک گردون اندرین ماتم کلاه از سر گرفت

Зуҳра ҳамчун хунаки гесуҳои мишкӣн боз кард

زهره همچون خنک گیسوهای مشکین باز کرد

Пас бнохн чеҳра бихарошеду зорӣ дар гирифт

پس بناخن چهره بخراشید و زاری در گرفت

Осмонаши таҳтаи тобут аз минои бсохт

آسمانش تخته تابوت از مینا بساخت

Офтобаши пояи сандӯқ дар гавҳар гирифт

آفتابش پایه صندوق در گوهر گرفت

Фарши султон чун бгстрди осмон дар арши наъш

فرش سلطان چون بگسترد آسمان در عرش نعش

Ҳомили арш андар омад наъши султон дар гирифт

حامل عرش اندر آمد نعش سلطان در گرفت

Рӯҳи покаш аз муғоти хок бар афлок рафт

روح پاکش از مغات خاک بر افلاک رفت

Ҳамчунон аз гирди раҳи ризвонаши андар бар гирифт

همچنان از گرد ره رضوانش اندر بر گرفت

Вои азин ҳасрат ки бум шавам анқо туъма кард

وای ازین حسرت که بوم شوم عنقا طعمه کرد

Оҳи азин оҳӯ ки гӯри мурдаи шер нар гирифт

آه ازین آهو که گور مرده شیر نر گرفت

То шаҳаншоҳи ҷаҳони малики ҷаҳон бадрӯд кард

تا شهنشاه جهان ملک جهان بدرود کرد

Малику дайнро то абади амну амон бадрӯд кард

ملک و دین را تا ابد امن و امان بدرود کرد

Буд аз он ҷону ҷаҳони ҷони ҷаҳонӣ дар амон

بود از آن جان و جهان جان جهانی در امان

Яъне ин ҷону ҷаҳони ҷону ҷаҳон бадрӯд кард

یعنی این جان و جهان جان و جهان بدرود کرد

Рӯзи ховари гӯи сияҳи шӯи коФтоби ховарӣ

روز خاور گو سیه شو کافتاب خاوری

Рафт ва то субҳи қиёмати ховарон бадрӯд кард

رفت و تا صبح قیامت خاوران بدرود کرد

Ардашери шери дили Искандари гетии гшо

اردشیر شیر دل اسکندر گیتی گشا

Афсари дороу тахти Ардавон бадрӯд кард

افسر دارا و تخت اردوان بدرود کرد

Лашкари девони з ҳар сӯи сар бар оранди ин замон

لشکر دیوان ز هر سو سر بر آرند این زمان

Чун сулаймони дори малики инсу ҷон бадрӯд кард

چون سلیمان دار ملک انس و جان بدرود کرد

Зуҳрагар некӯи занӣ дар маҷлисаш бар равад зан

زهره گر نیکو زنی در مجلسش بر رود زن

Равадро он неки зан то ҷовдон бадрӯд кард

رود را آن نیک زن تا جاودان بدرود کرد

Дар азояти хсрўои ойӣнаи маи тори бод

در عزایت خسروا آیینه مه تار باد

Вази фароғати нолаҳои зери Зуҳраи зори бод

وز فراغت ناله‌های زیر زهره زار باد

Рояти пирӯзии афлоки ниландӯд гашт

رایت پیروزی افلاک نیل اندود گشت

Ханҷари шингари фии миррӣх дар зангори бод

خنجر شنگر فی مریخ در زنگار باد

эй зи тахти салтанат дар кунҷи ғории таҳтаи банд

ای ز تخت سلطنت در کنج غاری تخته بند

То қиёмати сидқи садиқати ёри ғори бод

تا قیامت صدق صدیقت یار غار باد

Равзаи хокат ки дорад тозаи сарвӣ дар канор

روضه خاکت که دارد تازه سروی در کنار

Аз вуруди нФҳаҳи фирдавси пари анвори бод

از ورود نفحه فردوس پر انوار باد

Малику дайнро гарчи мстзҳр ба зотат бӯда анд

ملک و دین را گرچه مستظهر به ذاتت بوده‌اند

То қиёмати зоти поки хоҷаи астҳзори бод

تا قیامت ذات پاک خواجه استهظار باد