Расӯлӣ ки по бар арши суд

رسولی که پا بر سر عرش سود

зи поиши сари аршро тоҷ буд

ز پایش سر عرش را تاج بود

Баланди офтоби мубораки назар

بلند آفتاب مبارک نظر

Ки ӯ рост ҳар ду олами асар

که او راست بر هر دو عالم اثر

Расӯли Кариму матоъи амин

رسول کریم و متاع امین

Эмоми алўрӣ , қдўаҳи Алъоламин

امام الوری، قدوه العالمین

Гуҳии Ҷабраилаш буд мейри бор

گهی جبرئیلش بود میر بار

Гуҳии анкабуташ буд пардаи дор

گهی عنکبوتش بود پرده‌دار

Эмоми шаш ва ҳафт ва сӣ бори даҳ

امام شش و هفت و سی بار ده

Сипеҳр ва ду мау чордаҳ

سپهر و دو مه و چارده

Шуд аз нофаи мшги абди мноФ

شد از نافه مشگ عبد مناف

Муаттари ҳарами кони замини рости ноф

معطر حرم کان زمین راست ناف

Аз ӣнҷои барроқаш тавваҷуҳ набӯд

از اینجا براقش توجه نبود

Ба ҷоӣӣ ки онҷоигаҳ ҷой набӯд

به جائی که آنجایگه جای نبود

Ба як паии бисоти фалак дар навишт

به یک پی بساط فلک در نوشت

Чу тир аз камони фалак дар гузашт

چو تیر از کمان فلک در گذشت

Чунин рафт то сидраи алмнтҳо

چنین رفت تا سدره المنتها

Ба мулкӣ гузар кард бе мунтаҳо

به ملکی گذر کرد بی منتها

Куҷои доя раҳматаш дод шер

کجا دایه رحمتش داد شیر

Масеҳо шуд онҷоаши тифлӣ ба шер

مسیحا شد آنجاش طفلی به شیر

Агар мӯъҷизи Юсуф аз моҳӣ аст

اگر معجز یوسف از ماهی است

Ту хуршедӣу мӯъҷизат моҳӣ аст

تو خورشیدی و معجزت ماهی است

Ниҳодаи қадам бар сари осмон

نهاده قدم بر سر آسمان

Нияндохта соя бар хокдон

نینداخته سایه بر خاکدان

зи Юнус ба Аҳмад ҳамонаст роҳ

ز یونس به احمد همان است راه

Ки аз қаър моҳӣаст то авҷи моҳ

که از قعر ماهی است تا اوج ماه

Ҳамаи ақл ва рӯҳасту рӯҳии лдиаҳ

همه عقل و روح است و روحی لدیه

Аё мъшри аннос , слўои алайҳ

ایا معشر الناس، صلوا علیه

Пас аз шукри додар , неъмат набӣ аст

پس از شکر دادار، نعمت نبی است

Вази он пас ъоӣӣ ки фарз аст чист ?

وز آن پس عائی که فرض است چیست؟

Дуоӣ шаҳаншоҳ дияему гоҳ

دعای شهنشاه دیهیم و گاه

Падар бар падари хусраву подшоҳ

پدر بر پدر خسرو و پادشاه

Фшонндаҳи ганҷи дарё ба базм

فشاننده گنج دریا به بزم

Дронндаҳи қалби хоро ба разм

دراننده قلب خارا به رزم

Фрозндаҳи пояи сарварӣ

فرازنده پایه سروری

Фурӯзандаи моҳи неки ахтарӣ

فروزنده ماه نیک اختری

Сипеҳр аз камари бастагон дараш

سپهر از کمر بستگان درش

Зафари як сипоҳӣаст аз лашкараш

ظفر یک سپاهی است از لشکرش

Куҷои лашкари азм ӯ сайр кард

کجا لشکر عزم او سیر کرد

Равад чархи гардандаи онҷо ба гирд

رود چرخ گردنده آنجا به گرد

Бар офоқи густардаи зилл ҳамЭй

بر آفاق گسترده ظل همای

Дар он сояи осӯдаи халқи худоӣ

در آن سایه آسوده خلق خدای

зи як сӯй зулмасту иксўи амон

ز یک سوی ظلم است و یکسو امان

Чаҳ садӣаст шамшер ӯ дар миён

چه سدی است شمشیر او در میان

зи шери дирафшаши дирафшони зафар

ز شیر درفشش درفشان ظفر

Чу аз хонаи шери тобандаи хур

چو از خانه شیر تابنده خور

Нибнди шабиҳаши басари ҷуз ба хоб

نیبند شبیهش بصر جز به خواب

Наёбади назираши назари ҷуз дар об

نیابد نظیرش نظر جز در آب

Гар аз кӯҳи пурсӣ ки дар баҳр ва бар

گر از کوه پرسی که در بحر و بر

Ки зебад ки банданд пешаши камар ?

که زیبد که بندند پیشش کمر؟

Ба лафзи садо посух ояд зи кӯҳ

به لفظ صدا پاسخ آید ز کوه

Ки султони Увайси осмони шиква

که سلطان اویس آسمان شکوه

Ало эй ҷаҳондори пирӯзи бахт

الا ای جهاندار پیروز بخت

Сазовори шоҳӣу зебои тахт

سزاوار شاهی و زیبای تخت

Сари Фрқдони пояи тахти тест

سر فرقدان پایه تخت تست

Баланди осмони соя бахт туаст

بلند آسمان سایه بخت توست

Нигинӣаст хуршед бар афсарат

نگینی است خورشید بر افسرت

Ҳубобӣаст ноҳид дар соғарат

حبابی است ناهید در ساغرت

Замину замона ба ком тавонад

زمین و زمانه به کام تواند

Ҳамаи подшоҳон ғулом тавонад

همه پادشاهان غلام تواند

Шаби мамлакатро мау ахтарӣ

شب مملکت را مه و اختری

Тани салтанатро сару афсарӣ

تن سلطنت را سر و افسری

Зиҳӣ дар тани мамлакати ҷовдон

زهی در تن مملکت جاودان

Вуҷӯди ту чун ҷону ҳикмати равон

وجود تو چون جان و حکمت روان

Касеро ки кин тўош дод тоб

کسی را که کین تواش داد تاب

Надодаши ҷуз аз чашмаи теғи об

ندادش جز از چشمه تیغ آب

Агар ҳамла бар кӯҳ хоро кунӣ

اگر حمله بر کوه خارا کنی

Чу хошокаш аз ҷои худ бар кунӣ

چو خاشاکش از جای خود بر کنی

Ба аҳди ту хўнриз шуд бе дареғ

به عهد تو خونریز شد بی دریغ

Чунин воҷиби алҳд аз онаст теғ

چنین واجب الحد از آنست تیغ

Қалам кард тазвир дар аҳди шоҳ

قلم کرد تزویر در عهد شاه

Буридаш забон , кард дарвеши сиёҳ

بریدش زبان، کرد درویش سیاه

Худояти ҳама ҳар чаҳ боист дод

خدایت همه هر چه بایست داد

Ҷавонмардӣу донишу дайн ва дод

جوانمردی و دانش و دین و داد

Туро дод расмасту бахшиши тариқ

ترا داد رسم است و بخشش طریق

Ҳамин кун ки тавфиқи бодати рафиқ

همین کن که توفیق بادت رفیق

Мурод аз ҷаҳони ном некасту бас

مراد از جهان نام نیک است و بس

Биҷузи ном некӯ намонад ба кас

بجز نام نیکو نماند به کس

Ҷаҳони рости ҳосили ҳамаи чиз лек

جهان راست حاصل همه چیز لیک

Чаҳ бо худ тавон баради ҷузи номи нек ?

چه با خود توان برد جز نام نیک؟

Бихон қиссаи хусравони ҷавон

بخوان قصه خسروان جوان

зи Ҳушангу ҷам то ба Чингизи хон

ز هوشنگ و جم تا به چنگیز خان

Кигар акси шамшерашони офтоб

که گر عکس شمشیرشان آفتاب

Бидидӣ , асадро шудӣ Зуҳраи об

بدیدی، اسد را شدی زهره آب

зи чандини зару афсару тахту ганҷ

ز چندین زر و افسر و تخت و گنج

Ки карданд ҳосил ба сахтӣу ранҷ

که کردند حاصل به سختی و رنج

Биҷузи номи некӯи азин анҷуман

بجز نام نیکو ازین انجمن

Бибин то чаҳ бурданд бо хештан ?

ببین تا چه بردند با خویشتن؟

Шунидам ки мегуфт баҳроми гӯр

شنیدم که می‌گفت بهرام گور

Падарро каз ӯ шуд ҷаҳони пари зи шӯр

پدر را کز او شد جهان پر ز شور

Ки : « оҳи заъифон ба гардун расед

که:« آه ضعیفان به گردون رسید

Сиришки ятемон ба Ҷайҳун расед

سرشک یتیمان به جیحون رسید

Аз он тарсам эй шаҳриёри ҷавон

از آن ترسم ای شهریار جوان

Ки ашки ситамдидагони ногаҳон

که اشک ستمدیدگان ناگهان

Фароҳам шавад , малик гардад хароб

فراهم شود، ملک گردد خراب

Баради ҷоҳи моро ба якбораи об »

برد جاه ما را به یکباره آب‌»

Чу бишунид , дар дида оварад об

چو بشنید، در دیده آورد آب

Бипечед мардона додаш ҷавоб

بپیچید مردانه دادش جواب

Ки эзади туро бахшиш ва дод дод

که ایزد تو را بخشش و داد داد

Ба ман дар азали ҷавр ва бедод дод

به من در ازل جور و بیداد داد

Туро он , насиби ман ин омадаст

تو را آن، نصیب من این آمدست

Чаҳ тадбир ? қисмат чунин омадаст

چه تدبیر؟ قسمت چنین آمدست

Марои ҷуз ки бемуъаддилат нест рой

مرا جز که بی معدلت نیست رای

Вале ғайр аз инаст ҳукми худоӣ

ولی غیر از این است حکم خدای

Дарахтӣаст адли малики борвар

درختی است عدل ملک بارور

Ки бехаш давомасту давлати самар

که بیخش دوام است و دولت ثمر

Асоси бақои адл собит кунад

اساس بقا عدل ثابت کند

Дарахти саъдот ситам барканд

درخت سعدات ستم برکند

Набии маликро гуфт дайн туам аст

نبی ملک را گفت دین تواُم است

Ҳақиқат бидон кони бад-ӣн қоим аст

حقیقت بدان کان بدین قائم است

Қиёмат ки онҷост қозии худоӣ

قیامت که آنجاست قاضی خدای

Баробар нишинанд шоҳу гадоӣ

برابر نشینند شاه و گدای

Агар адл бошад гўои малик

اگر عدل باشد گوای ملک

Шавад арши собит барои малик

شود عرش ثابت برای ملک

Буд соъатии адли дорои дайн

بود ساعتی عدل دارای دین

зи ҳафтод сола ибодат гузин

ز هفتاد ساله عبادت گزین

Сабӯҳи саъдоти сабоҳи ту бод

صبوح سعدات صباح تو باد

Ҷунуди малоики ҷиноҳи ту бод

جنود ملائک جناح تو باد

Касеро ки бо тести сар дар ғурур

کسی را که با تست سر در غرور

Кулоҳ аз сару сари зи тани боди давр

کلاه از سر و سر ز تن باد دور