Чу бинмудӣ аз бурҷи маи меҳри чеҳр
چو بنمودی از برج مه مهر چهر
Шудӣ чархро гарм бо хоки меҳр
شدی چرخ را گرم با خاک مهر
Шудӣ зарди рухсори гулгуни вай
شدی زرد رخسار گلگون وی
Бадӣ дар раги кони равони хӯни вай
بدی در رگ کان روان خون وی
Агар абр ногуҳ шудӣ қатраи бор
اگر ابر ناگه شدی قطره بار
зи тоби туфаши қатраи гаштии шарор
ز تاب تفش قطره گشتی شرار
Вагар дар ҳаво барқ кардӣ гузар
و گر در هوا برق کردی گذر
Чу парвонааш сӯхтии болу пар
چو پروانهاش سوختی بال و پر
Сияҳ гашта хӯн аз ҳарорат чу машк
سیه گشته خون از حرارت چو مشک
Даҳони шимур чун лаби баҳри хушк
دهان شمر چون لب بحر خشک
Шуда бар сари шохи бирёни зи тоб
شده بر سر شاخ بریان ز تاب
Ънодл , чу бар сихи мурғи кабоб
عنادل، چو بر سیخ مرغ کباب
Тани моҳён дар дили обгир
تن ماهیان در دل آبگیر
Чунон сӯхтӣ кандар оташи ҳарир
چنان سوختی کاندر آتش حریر
зи гармии обу ҳавои гарми гоҳ
ز گرمی آب و هوا گرم گاه
Ҳамеи баради моҳӣ бар оташи паноҳ
همی برد ماهی بر آتش پناه
Дар он оби ҷӯшида бар рӯй шат
در آن آب جوشیده بر روی شط
зи сӯзи ҷигар моғ гуфтӣ ба бт
ز سوز جگر ماغ گفتی به بط
Ки вақти самандари зи мо хуштар аст
که وقت سمندر ز ما خوشتر است
Хунаки ҷони он кас ки бар озар аст
خنک جان آن کس که بر آذر است
зи баси коФтоб аз ҳаво ёфт тоб
ز بس کآفتاب از هوا یافت تاب
Дили санг май сӯхт бар офтоб
دل سنگ میسوخت بر آفتاب
Гуҳ оташ фикандӣ ҳаво дар саҳоб
گه آتش فکندی هوا در سحاب
Гуҳии сӯхтӣ дар замини пои об
گهی سوختی در زمین پای آب
Дарин мавсим ва дар чунин ҳолатӣ
درین موسم و در چنین حالتی
Малик буд дар хуштарин ҳолатӣ
ملک بود در خوشترین حالتی
Ба байтии дарун хуш нишаста ду ёр
به بیتی درون خوش نشسته دو یار
Чу абёти ман равшану обдор
چو ابیات من روشن و آبدار
Ба маҷлис нишаста ду нави хостаҳ
به مجلس نشسته دو نو خاسته
Ба оби рузони маҷлиси ороста
به آب رزان مجلس آراسته
Ниҳодяши ризвон ба аз байти хеш
نهادیش رضوان به از بیت خویش
Хунак онкӣ дорад чунин байти пеш
خنک آنکه دارد چنین بیت پیش
Набӯдӣ дар ӯ роҳи хуршед ро
نبودی در او راه خورشید را
Биҷузи бода ё бод ё бед ро
بجز باده یا باد یا بید را
Чу мутриб задӣ зи хама бар рӯй об
چو مطرب زدی ز خمه بر روی آب
зи фаввора бар Фўр додӣ ҷавоб
ز فواره بر فور دادی جواب
Саҳари гоҳашон аз насими зулол
سحر گاهشان از نسیم زلال
Шудӣ сард бар дили шамеми шимол
شدی سرد بر دل شمیم شمال
Чу аз хона берун шудӣ шаҳриёр
چو از خانه بیرون شدی شهریار
Задӣ хайма бар кӯҳи хуршеди вор
زدی خیمه بر کوه خورشید وار
Димоғу дарунро ба боди саҳар
دماغ و درون را به باد سحر
зи барг саман доштӣ тоза тар
ز برگ سمن داشتی تازهتر
Ба ҳар дам ки бод саҳар ме гушӯд
به هر دم که باد سحر میگشود
Ҳавоӣ дигар бар дилаш ме фузуд
هوای دگر بر دلش میفزود
Чу фасли баҳораш бар он моҳи чеҳр
چو فصل بهارش بر آن ماه چهر
Шудӣ гармтар рӯз дар рӯзи меҳр
شدی گرمتر روز در روز مهر
Гуҳӣ шоҳ кардӣ бар он кӯҳи гашт
گهی شاه کردی بر آن کوه گشت
Гуҳии тохтии асб бар рӯй дашт
گهی تاختی اسب بر روی دشت
Чу меҳр аз уфуқ бар фароз омадӣ
چو مهر از افق بر فراز آمدی
Ба хяши хуши хеш боз омадӣ
به خیش خوش خویش باز آمدی