Хабар доданд доноёни пешин

خبر دادند دانایان پیشین

Ки вақте подшоҳӣ буд дар чин

که وقتی پادشاهی بود در چین

Замонаи тобеъи ҳукми рӯонаш

زمانه تابع حکم روانش

Салотини хоки бӯси остонаш

سلاطین خاک بوس آستانش

Русум доду дайн бунёд карда

رسوم داد و دین بنیاد کرده

Ба доду дайни ҷаҳон обод карда

به داد و دین جهان آباد کرده

Ба аҳдаш кас набӯдӣ дар ҳамаи чин

به عهدش کس نبودی در همه چین

Ҷигари хунини биҷузи оҳӯии мишкӣн

جگر خونین بجز آهوی مشکین

Чунон Кебек аз уқоб осӯда хуфтӣ

چنان کبک از عقاب آسوده خفتی

Ки бози ангушт бар дандон гирифтӣ

که باز انگشت بر دندان گرفتی

Сипоҳаши кӯҳу ҳомӯн барнаме тофт

سپاهش کوه و هامون برنمی‌تافت

Атояши гови гардун барнаме тофт

عطایش گاو گردون برنمی‌تافت

Ба чини хондандӣ ӯро шоҳи ғФғўр

به چین خواندندی او را شاه غفغور

Вале дар асли номаш буд шопӯр

ولی در اصل نامش بود شاپور

зи фарзанд , он шҳншаҳи як писар дошт

ز فرزند، آن شهنشه یک پسر داشت

Ки аз ҷони азизаши дӯст тар дошт

که از جان عزیزش دوست‌تر داشت

Ҳумоюни кавкабии хуршеди ҷомаш

همایون کوکبی خورشید جامش

Фаридуни мавкибии ҷамшеди номаш

فریدون موکبی جمشید نامش

Ҷаҳонро тозау нави шаҳриёрӣ

جهان را تازه و نو شهریاری

зи ҷамшеду Фаридуни ёдгорӣ

ز جمشید و فریدون یادگاری

Чу бо теғу синон будӣ хитобаш

چو با تیغ و سنان بودی خطابش

Ки тобиш доштӣ ғайр аз рикобаш

که تابش داشتی غیر از رکابش

Ба рӯзи разми раҳ бар чарх май баст

به روز رزم ره بر چرخ می‌بست

Чу тир аз даст ӯ миррӣх май ҷуст

چو تیر از دست او مریخ می‌جست

Агар бо вай шудӣ гардун ба майдон

اگر با وی شدی گردون به میدان

Рабӯдии гӯии гардунро ба чавгон

ربودی گوی گردون را به چوگان

Чу калакаш бар ҳарири оғози таҳрир

چو کلکش بر حریر آغاز تحریر

Наҳодӣ , пой дил кардӣ ба занҷир

نهادی، پای دل کردی به زنجیر

Ба донаи мурғи дилҳо сайд ме кард

به دانه مرغ دلها صید می‌کرد

Ба доми ънбринш қайд ме кард

به دام عنبرینش قید می‌کرد

зи субҳу шоми пуду тор май бофт

ز صبح و شام پود و تار می‌بافت

Ба чолокии шаби андар рӯз ме тофт

به چالاکی شب اندر روز می‌تافت

Чу кону абри кор ӯ сахо буд

چو کان و ابر کار او سخا بود

зи сар то пои ҳамаи ҳаламу ҳаё буд

ز سر تا پا همه حلم و حیا بود

Изор ӯ хаттӣ бар гул кашида

عذار او خطی بر گل کشیده

Ҳадисаши пардаи шукри дарида

حدیثش پرده شکر دریده

Чу абрии абрӯонаш бар гулистон

چو ابری ابروانش بر گلستان

Кашида соябонҳо баҳри мисатон

کشیده سایبان‌ها بهر مستان

Набӯдӣ рӯзу шаби ҷуз бо ҳунарманд

نبودی روز و شب جز با هنرمند

Наҷуед пари ҳунари алои ҳунарманд

نجوید پر هنر الا هنرمند

Ҳамаи касро ҳунар дар кор бошад

همه کس را هنر در کار باشد

Нахусти онкас ки ӯ сардор бошад

نخست آنکس که او سردار باشد

Набӯдӣ ҷузи нишоту айши кораш

نبودی جز نشاط و عیش کارش

Биҷуз май хӯрдану майли шикораш

بجز می خوردن و میل شکارش

Малик фармуд то як шаб ба боғӣ

ملک فرمود تا یک شب به باغی

Ки бар ҳар хор буд аз гули чароғӣ

که بر هر خار بود از گل چراغی

Ҳазорон булбули андари боғ ва ҳар як

هزاران بلبل اندر باغ و هر یک

Гирифтаи роҳи анқоу чаковак

گرفته راه عنقا و چکاوک

Ба сад дастон навоҳо баркашида

به صد دستان نواها برکشیده

Гулу сӯсани гиребонҳо дарида

گل و سوسن گریبانها دریده

Ба пои сарви сунбули дрФтодаҳ

به پای سرو سنبل درفتاده

Бунафшаи пеши сӯсани сари ниҳода

بنفشه پیش سوسن سر نهاده

зи мастии чашми наргиси рафта дар хоб

ز مستی چشم نرگس رفته در خواب

Гирифтаи оризи гулҳо з май тоб

گرفته عارض گل‌ها ز می تاب

Ҳар онсозӣ ки дил мехост карданд

هر آن سازی که دل می‌خواست کردند

з май шоҳонаи базмӣ рост карданд

ز می شاهانه بزمی راست کردند

Якоякро ба ҷой худ нишонданд

یکایک را به جای خود نشاندند

Надимону ҳарифонро бхўонднд

ندیمان و حریفان را بخواندند

Навоҳои не ва даф баркашиданд

نواهای نی و دف برکشیدند

з ҳар сӯи мутрибон саф баркашиданд

ز هر سو مطربان صف برکشیدند

Мғнӣ чун навой авд додӣ

مغنی چون نوای عود دادی

Навой Зуҳра аз қонӯн фитодӣ

نوای زهره از قانون فتادی

Зарифон дар латофатҳои ширин

ظریفان در لطافتهای شیرین

Надимон дар ҳикоятҳои рангин

ندیمان در حکایتهای رنگین

зи мастии сарви қадон дар шамоил

ز مستی سرو قدان در شمایل

Ба даъвии моҳрӯён дар муқобил

به دعوی ماهرویان در مقابل

Димоғи ҳозирон аз буии он хуш

دماغ حاضران از بوی آن خوش

Лаби шукри лабонро ҷон бар оташ

لب شکر لبان را جان بر آتش

Уқоби хуши Аннан дар айни ҷавлон

عقاب خوش عنان در عین جولان

Каммияти гарми рӯи гардон ба майдон

کمیت گرم رو گردان به میدان

Насим аз буи май афтону хезон

نسیم از بوی می افتان و خیزان

Қадаҳ бар лаълу марвориди резон

قدح بر لعل و مروارید ریزان

Ба ҷои ҷуръаи ҷон май рехти соқӣ

به جای جرعه جان می‌ریخت ساقی

Майу ҷон ҳар ду меомехт соқӣ

می و جان هر دو می‌آمیخت ساقی

Хурӯши алсбўҳ аз хокён хост

خروش الصبوح از خاکیان خاست

зи рангини ҷуръа ҳар ҷои буи ҷон хост

ز رنگین جرعه هر جا بوی جان خاست

зи як сӯ дар амали ноҳиду Шаҳноз

ز یک سو در عمل ناهید و شهناز

Вазони сӯи арғунуну булбули овоз

وزان سو ارغنون و بلبل آواز

Парасторони хос шоҳ буданд

پرستاران خاص شاه بودند

Ба хӯбӣ ҳар яке чун моҳ буданд

به خوبی هر یکی چون ماه بودند

Ънодл дар ҳавои савти ноҳид

عنادل در هوای صوت ناهید

зпурҳо рост карда чатр шед

ز پرها راست کرده چتر شید

Чу дар бурҷи чаҳоруми манзили моҳ

چو در برج چهارم منزل ماه

Миёни чори болаши маскани шоҳ

میان چار بالش مسکن شاه

Набӯд аз Комронии ҳеҷ боқӣ

نبود از کامرانی هیچ باقی

Ҳамаи шаб буд нўшонўши соқӣ

همه شب بود نوشانوش ساقی

зи хоби хуш гарон шуд афсари шоҳ

ز خواب خوش گران شد افسر شاه

Чу хам шуд бар кафи шаби соғари моҳ

چو خم شد بر کف شب ساغر ماه

Ҳаме карданд худро як ба як гум

همی کردند خود را یک به یک گم

Ҳарифон чун ба вақти субҳи анҷум

حریفان چون به وقت صبح انجم

зи пеши шоҳи боқиро бронднд

ز پیش شاه باقی را براندند

зи наздикони ғуломӣ чанд монданд

ز نزدیکان غلامی چند ماندند

Малик дар хоб шуд чун чашми худ баст

ملک در خواب شد چون چشم خود بست

з ҷо бархест соқӣ , шамъ бинишаст

ز جا برخاست ساقی، شمع بنشست