Ба номи онкии ин дарёии доир

به نام آنکه این دریای دایر

зи айни ақл аввал кард зоҳир

ز عین عقل اول کرد ظاهر

Аён шуд айни ақл аз қофи қудрат

عیان شد عین عقل از قاف قدرت

Се ҷӯй оварад андари боғи фитрат

سه جوی آورد اندر باغ فطرت

Дарахти нури чашми ҷони броФрохт

درخت نور چشم جان برافراخت

эй ишқ бар сари ошёни сохт

همای عشق بر سر آشیان ساخت

Диҳад бар ҷӯйбори чашми аҳбоб

دهد بر جویبار چشم احباب

зи айни ишқи бехи ҳасанро об

ز عین عشق بیخ حسن را آب

Ду олам зарраасту меҳри хуршед

دو عالم ذره است و مهر خورشید

Дилаши ангуштарӣу ишқи ҷамшед

دلش انگشتری و عشق جمشید

Сарой рӯҳ кард ин хонаи дил

سرای روح کرد این خانهٔ دل

Хўрои ишқи гашти ин донаи дил

خورای عشق گشت این دانهٔ دل

Ҳисори ҷисмро аз обу гули сохт

حصار جسم را از آب و گل ساخت

Ба чандини муҳраи девораши броФрохт

به چندین مهره دیوارش برافراخت

Фаровон шуд асоси шахси одам

فراوان شد اساس شخص آدم

Ба пштиўони ин гули муҳраи муҳкам

به پشتیوان این گل مهره محکم

Ба қудрат рост кард ин хонаи дил

به قدرت راست کرد این خانه دل

Се ҳокимро дар онҷои сохт манзил

سه حاکم را در آنجا ساخت منزل

Кабидро такяи гоҳ аз рост то рост

کبد را تکیه‌گاه از راست تا راست

Мақом қалб кард аз садри чапи рост

مقام قلب کرد از صدر چپ راست

Чу ҷисмии боргоҳи ҳафт ту зад

چو جسمی بارگاه هفت‌تو زد

Дил омад хайма бар паҳлавӣ ӯ зад

دل آمد خیمه بر پهلوی او زد

Хирадро кӯ димоғӣ дошт дар сар

خرد را کو دماغی داشت در سر

Аз ин ҳар ду мақомӣ дод бартар

از این هر دو مقامی داد برتر

Музайян кард лутфаши сарви қомат

مزین کرد لطفش سرو قامت

Ба ҳасани эътидолу истиқомат

به حسن اعتدال و استقامت

Ки аз сунъаш кунад дархости шоҳид

که از صنعش کند درخواست شاهد

Ки инсонро зи сар то пост шоҳид

که انسان را ز سر تا پاست شاهد

Ҳар онч аз гавҳари хоки офарӣдаи сет

هر آنچ از گوهر خاک آفریده‌ست

Ту покаши байн ки ӯ поки офарӣдаи сет

تو پاکش بین که او پاک آفریده‌ست

Ҳамаи поки омадем аз олами ғайб

همه پاک آمدیم از عالم غیب

зи каҷи бинии мо пайдо шуд ин айб

ز کج بینی ما پیدا شد این عیب

зи минои хусравоне қасрӣ афрохт

ز مینا خسروانی قصری افراخت

Ба ширинкорӣ ӯро бе сутуни сохт

به شیرینکاری او را بی ستون ساخت

Миёни ҳуққаи фирӯзаи пайкар

میان حقهٔ فیروزه پیکر

Муъаллақ кард ҳасанаши чори гавҳар

معلق کرد حسنش چار گوهر

Фалаки паймонаи фазли нўолш

فلک پیمانهٔ فضل نوالش

Ҷаҳони парвонаи шамъи ҷалолаш

جهان پروانهٔ شمع جلالش

Ба девони азал ҳукмаш нишаста

به دیوان ازل حکمش نشسته

Ҳамаи куну маконро ҷамъи баста

همه کون و مکان را جمع بسته

Брондаҳи чарх ва боқӣ карда пайдо

برانده چرخ و باقی کرده پیدا

зи кули ман алайҳи ?фону ибқӣ

ز کل من علیه فان و یبقی

Ва ибқии ваҷҳи рбки зулҷалолаш

و یبقی وجه ربک ذوالجلالش

Шудаи боқии ваҷҳи лоязолаш

شده باقی وجه لایزالش

Ҳарири лолау гулро ба шаби моҳ

حریر لاله و گل را به شب ماه

з сунъаш дода ҳасани сибғаи аллоҳ

ز صنعش داده حسن صبغة‌الله

Ба тоби хити шамсу сӯзани хор

به تاب خیط شمس و سوزن خار

Бидӯзад қртаҳи зарбафти гулзор

بدوزد قرطهٔ زربفت گلزار

з заррин нашутур хуршеди тобон

ز زرین نشتر خورشید تابان

Кушояди хӯни ёқӯт аз дили кон

گشاید خون یاقوت از دل کان

Шукрро дар миёни не ниҳон кард

شکر را در میان نی نهان کرد

Ба чандинаши қалами шарҳ ва баён кард

به چندینش قلم شرح و بیان کرد

Сипорад моҳӣиро меҳри ҷамшед

سپارد ماهئی را مهر جمشید

Ба харчангии расонади тахти хуршед

به خرچنگی رساند تخت خورشید

Ба Карамӣ дод аз абрешими кноғӣ

به کرمی داد از ابریشم کناغی

Ба Карамӣ медиҳад дар шаби чароғӣ

به کرمی می‌دهد در شب چراغی

Қамар бо ин ҳамаи кору киёе

قمر با این همه کار و کیایی

Буд ҳар маи шабӣ бе равшаноӣ

بود هر مه شبی بی‌روشنایی

Ба мӯашони ҷбаҳ санҷоб бахшад

به موشان جبه سنجاب بخشد

Кӯлҳо бар палангу шери пӯшад

کَوَلها بر پلنگ و شیر پوشد

Ба бўӣӣ кӯ кунад дар нофаи афзӯн

به بوئی کو کند در نافه افزون

Кунад оҳӯии мишкӣнро ҷигари хӯн

کند آهوی مشکین را جگر خون

Қабое аз барои ғунча пардохт

قبایی از برای غنچه پرداخت

Дигар бшикофт онро перҳани сохт

دگر بشکافت آن را پیرهن ساخت

Хирадро кор бо кор худо нест

خرد را کار با کار خدا نیست

Касеро Зуҳра чун ва чаро нест

کسی را زَهرهٔ چون و چرا نیست

Фалакро бо чунин корӣ чаҳ кор аст

فلک را با چنین کاری چه کار است

Ҳамаи корӣ ба ҳукм кирдигор аст

همه کاری به حکم کردگار است

Агар будӣ фалакро ихтиёрӣ

اگر بودی فلک را اختیاری

Гирифтӣ як замон бар ҷои қарорӣ

گرفتی یک زمان بر جا قراری

зи мо дар кори худ ҳайрон тараст ӯ

ز ما در کار خود حیران‌تر است او

зи мо сад бори саргардон тараст ӯ

ز ما صد بار سرگردان‌تر است او

Хирад дар кори худ саргашта рое аст

خرد در کار خود سرگشته رایی است

Фалак дар роҳ ӯ бедаст ва пое аст

فلک در راه او بی‌دست و پایی است

Дар ин маҷлис ки амраш ҳукм фармуд

در این مجلس که امرش حکم فرمود

Фалак чун ҳалқаи берун дар буд

فلک چون حلقهٔ بیرون در بود

Сифот ӯ зи Киев ва кам фузун аст

صفات او ز کیف و کمّ فزون است

з ҳарчӣ он дарун омад бурун аст

ز هرچه آن درون آمد برون است