Гӯиёи ин нақши биҷони сӯрати ҷон ман аст
گوئیا این نقش بیجان صورت جان من است
Нақш биҳонш махон кони нақш ҷонон манаст
نقش بیحانش مخوان کان نقش جانان منست
Май дамади бӯе ва ҳар дами булбули ҷон дар қафас
میدمد بویی و هر دم بلبل جان در قفس
намекунад фарёд кин буи гулистон манаст
میکند فریاد کاین بوی گلستان منست
Худ чаҳ нурост он ки дили худро бар ӯ парвонаи вор
خود چه نوراست آن که دل خود را بر او پروانهوار
намезанад кин акс аз он шамъ шабистон манаст
میزند کاین عکس از آن شمع شبستان منست
Май кушояди дили маро аз банди зулфи нозанин
میگشاید دل مرا از بند زلف نازنین
Ҳалқаи зулфаши калиди қуфл зиндон манаст
حلقه زلفش کلید قفل زندان منست
Гар кунад қасди сари ман , бар сар ман ҳокимаст
گر کند قصد سر من، بر سر من حاکمست
Вари намояди майли ҷон , шукрона бар ҷон манаст
ور نماید میل جان، شکرانه بر جان منست
Сӯратӣ дар пеш дорам хуб ва медонам ки ин
صورتی در پیش دارم خوب و میدانم که این
Сӯрати ҷамъияти ҳол парешон манаст
صورت جمعیت حال پریشان منست