Аз сари гармӣ ҷавобаш дод шамъ

از سرِ گرمی جوابش داد شمع

Гуфт то кӣ сарзаниш кардани маро

گفت تا کی سرزنش کردن مرا

Ошиқам хондӣ , балии ман ошиқам

عاشقم خواندی، بلی من عاشقم

Ашки сурх ва рӯй зардами баси гўо

اشک سرخ و روی زردم بس گوا

Зончаҳ гуфтӣ , сар фарозӣ ме кунам

زآنچه گفتی، سر فرازی می‌کنم

Сар фарозӣ нест бар ошиқи раво ?

سر فرازی نیست بر عاشق روا؟

Сарфарозии ман аз ишқасту бас

سرفرازی من از عشق است و بس

Дар ҳавояши сари фарозами доимо

در هوایش سر فرازم دایما

Ончӣ май гӯйӣ ки биншину бимир

آنچه می‌گویی که بنشین و بمیر

ё сари худ гир ва як чанде ба по

یا سر خود گیر و یک چندی به پا

То серум барҷост натавонам нишаст

تا سرم برجاست نتوانم نشست

Ман нахоҳам мурдани ало дар ҳаво

من نخواهم مردن الّا در هوا

То ба кӣ гирами сари худ зонка ҳаст

تا به کی گیرم سر خود زانکه هست

Аз сари ман бар сари ман ин бало

از سر من بر سر من این بلا

Кори ишқу ошиқии сар бозӣ аст

کار عشق و عاشقی سر بازی است

Гар сари ин моҷарои дорӣ , биё !

گر سر این ماجرا داری، بیا!

Дар паии ман шӯ ки натавон ёфтан

در پی من شو که نتوان یافتن

Раҳравонро беҳтар аз ман пешво

رهروان را بهتر از من پیشوا