Боғро рангӣу бӯе з баҳораст имшаб

باغ را رنگی و بویی ز بهارست امشب

Бар варақҳои чамани нақш ва нигораст имшаб

بر ورقهای چمن نقش و نگارست امشب

Глрхони чаман аз дӯш сабӯҳӣ зада анд

گلرخان چمن از دوش صبوحی زده‌اند

Чашми наргиси з чаҳ дар айн хумораст имшаб

چشم نرگس ز چه در عین خمارست امشب

Мӯиро шона зад он моҳи магар бар лаби ҷӯй

موی را شانه زد آن ماه مگر بر لب جوی

Коби парчину сабо ғолия бораст имшаб

کآب پرچین و صبا غالیه بارست امشب

Гарна аз ҳиҷлаи шаб рӯй намояди хуршед

گرنه از حجلهٔ شب روی نماید خورشید

Аз чаҳ машшотаи шаб оина дораст имшаб

از چه مشاطه شب آینه دارست امشب

Магари он шамъи барин ҷамъ гузар хоҳад кард

مگر آن شمع برین جمع گذر خواهد کرد

Каз тибқҳои фалак нур нисораст имшаб

کز طبقهای فلک نور نثارست امشب

Шукри авду шукр бо ҳам бпрўрд

شکر عود و شکر با هم بپرورد

Бад-ӣни абёти дӯд аз ҷам баровард

بدین ابیات دود از جم برآورد

Ту дар хоби хушӣ , аҳволи бедорӣ чаҳ май доне

تو در خواب خوشی، احوال بیداری چه می‌دانی

Ту дар осоишӣ , тимори беморӣ чаҳ май доне

تو در آسایشی، تیمار بیماری چه می‌دانی

Надории ҷузи длозорӣу нозу дилбарии корӣ

نداری جز دلازاری و ناز و دلبری کاری

Ту ғмхўорӣу дилҷӯеу дилдорӣ чаҳ май доне

تو غمخواری و دلجویی و دلداری چه می‌دانی

Ту чун як шаб ба савдои сари зулфи парешонаш

تو چون یک شب به سودای سر زلف پریشانش

Нпимўдӣ , дарозии шаби торӣ чаҳ май доне

نپیمودی، درازی شب تاری چه می‌دانی

Бирав зоҳид , чаҳ парҳезии зи нозу шеваи чашмаш

برو زاهد، چه پرهیزی ز ناز و شیوه چشمش

Бипурс ин шева аз мисатон , ту ҳушёрӣ чаҳ май доне

بپرس این شیوه از مستان، تو هشیاری چه می‌دانی

Дило гуфтам ғами худ хур ки кор аз даст шуд берун

دلا گفتم غم خود خور که کار از دست شد بیرون

Туро ғам хӯрданаст аидли ту ғмхўорӣ чаҳ май доне

ترا غم خوردنست ایدل تو غمخواری چه می‌دانی

Шукр багушӯд бар ҷами пардаи роз

شکر بگشود بر جم پرده راز

Ҳадиси рафта бо ӯ гуфт аз оғоз

حدیث رفته با او گفت از آغاز

Дарид аз дарду ҳасрати ҷома дар бар

درید از درد و حسرت جامه در بر

Ҳаме нолид ва мезад даст бар сар

همی نالید و می‌زد دست بر سر

Басӣ кард аз ҷафои дидаи нолш

بسی کرد از جفای دیده نالِش

Басӣ додаш ба дасти хеши молаш

بسی دادش به دست خویش مالِش

зи ғайрати ғамзаҳоро аз паии хоб

ز غیرت غمزه‌ها را از پی خواب

Ба ҳам барме зад ва май барадашони об

به هم برمی‌زد و می‌بردشان آب

зи роҳи сарзаниши сарро адаб кард

ز راه سرزنش سر را ادب کرد

Ки аз баҳр чаҳ сари болин талаб кард

که از بهر چه سر بالین طلب کرد

зи ҷаври толеъ ворун барошуфт

ز جور طالع وارون برآشفت

зи даврон фалак нолид ва ме гуфт

ز دوران فلک نالید و می‌گفت

Сипеҳрам бар чаҳ толеъи зоди гӯйӣ

سپهرم بر چه طالع زاد گویی

Насибам хўшдлӣ наниҳод гӯйӣ

نصیبم خوشدلی ننهاد گویی

Чу мешуд талх бар ман зиндагонӣ

چو می‌شد تلخ بر من زندگانی

Чу гул бар бод рафтам дар ҷавонӣ

چو گل بر باد رفتم در جوانی

Агар толеъ шудӣ давлат ба зорӣ

اگر طالع شدی دولت به زاری

Маро будӣ ба гетии бахтиёрӣ

مرا بودی به گیتی بختیاری

Марои рӯзӣ ки модари танги барзад

مرا روزی که مادر تنگ برزد

Чу машками ноф бар хӯн ҷигар зад

چو مشکم ناف بر خون جگر زد

Марои эзади бало бар сар навишта аст

مرا ایزد بلا بر سر نوشته است

Чаҳ шояд кард инам сарнавишт аст

چه شاید کرد اینم سرنوشت است

Ало эй бахт то кӣ ин касолат

الا ای بخت تا کی این کسالت

зи хоб охир намегирад маломат

ز خواب آخر نمی‌گیرد ملامت

Маро чун ноӣ нанавозӣ ба комӣ

مرا چون نای ننوازی به کامی

Занӣ ҳар дам чу чангам дар мақомӣ

زنی هر دم چو چنگم در مقامی

Вале ин хонаро чун дар кушоданд

ولی این خانه را چون در گشادند

Асоси кор бар толеъ ниҳоданд

اساس کار بر طالع نهادند

Агар сад соли ашк аз дидаи борӣ

اگر صد سال اشک از دیده باری

Нагардад шастаи нақзи бахт , борӣ

نگردد شسته نقض بخت، باری

Чу булбули шаби ҳамаи шаб нола ме кард

چو بلبل شب همه شب ناله می‌کرد

Канори барги гули пар жола ме кард

کنار برگ گل پر ژاله می‌کرد

Чу зад зоғи шаб аз тоқи мқўс

چو زد زاغ شب از طاق مقوس

Гуҳи бархестани боли мтўс

گه برخاستن بال مطوس

Ҳазорон байзаи пиндории казин тоқ

هزاران بیضه پنداری کزین طاق

ФрўоФтод ва резон шуд дар офоқ

فروافتاد و ریزان شد در آفاق

Гирифт офоқро яксар сипеда

گرفت آفاق را یکسر سپیده

Аён шуд зардаи хур дар сипеда

عیان شد زردهٔ خور در سپیده

Сипедаи баст аз симоби парда

سپیده بست از سیماب پرده

Намӯд аз парда хӯн олуд зарда

نمود از پرده خون آلود زرده

Чу субҳ аз ҳазрати хуршеди Шаҳноз

چو صبح از حضرت خورشید شهناز

Бар ҷам рафт то равшан кунад роз

بر جم رفت تا روشن کند راز

Ба шаби розӣ ки бо хуршед гуфтанд

به شب رازی که با خورشید گفتند

Ба рӯзи он роз бо ҷамшед гуфтанд

به روز آن راز با جمشید گفتند

Ҳикояти як ба як бо шоҳ карданд

حکایت یک به یک با شاه کردند

Шҳншаҳро зи кор огоҳ карданд

شهنشه را ز کار آگاه کردند

Чу шаҳ донист кони маъшӯқи танноз

چو شه دانست کان معشوق طناز

Шуд андари пардаи шаби муҳаррами роз

شد اندر پرده شب محرم راز

Замонӣ аз дар ъушрат даромад

زمانی از در عشرت درآمد

Чу боди субҳи икдми хуши баромад

چو باد صبح یکدم خوش برآمد

Аз ӯ меҳроб бишунид ин ҳикоят

از او مهراب بشنید این حکایت

Ба дили гуфто дурустаст ин ривоят

به دل گفتا درست است این روایت

Аҷаби кони сарви қад аз ҷо нарафта аст

عجب کان سرو قد از جا نرفته است

Чу гули хори ғамаш дар по нарафта аст

چو گل خار غمش در پا نرفته است

Фурӯ рафт аз ҳавояти пой дар гул

فرو رفت از هوایت پای در گل

Бад-ӣни ҷониб ҳавояш кард моил

بدین جانب هوایش کرد مایل

Буд вақте алоҷи ранҷи душвор

بود وقتی علاج رنج دشوار

Ки нашносад табиби аҳволи бемор

که نشناسد طبیب احوال بیمار

Алоҷ онгаҳ ба осонӣ тавон кард

علاج آنگه به آسانی توان کرد

Ки равшан гардад ӯро иллати дард

که روشن گردد او را علت درد

Бут маҷлис фурӯз аз бомдодон

بت مجلس فروز از بامدادان

Ба соқӣ гуфт ҷом ме бигардон

به ساقی گفت جام می بگردان

Биёи соқӣ ки тишӣ дорам имрӯз

بیا ساقی که طیشی دارم امروز

Нишоту тоза айшӣ дорам имрӯз

نشاط و تازه عیشی دارم امروز

Биовар май ки ин ҷой сабӯҳ аст

بیاور می که این جای صبوح است

Марои майл майу рой сабӯҳ аст

مرا میل می و رای صبوح است

Буруни зи андоза май хоҳем хӯрдан

برون ز اندازه میْ خواهیم خَوردن

Дарунҳо пари з май хоҳем кардан

درون‌ها پر ز میْ خواهیم کردن

Ба гетии кӯи хирадро буд побанд

به گیتی کو خرد را بود پابند

Ба майдони зараши соқии дроФкнд

به میدان زرش ساقی درافکند

Шафақи гавани бода дар шомии пиёла

شفق گون باده در شامی پیاله

Чу шабнам дар миёни субҳи жола

چو شبنم در میان صبح ژاله

зи рӯйиши акс бар соғари фитода

ز رویش عکس بر ساغر فتاده

Ба оби кавсари оташи дрФтодаҳ

به آب کوثر آتش درفتاده

Миёни оби софӣ нур ме дид

میان آب صافی نور می‌دید

Ба рӯҳи андари лақоӣ ҳур ме дид

به روح اندر لقای حور می‌دید

Ба дарёии қадаҳ дар моҳи ғаввос

به دریای قدح در ماه غواص

Дар он дарёи ҳазорон Зуҳраи раққос

در آن دریا هزاران زهره رقاص

Ба ҳар ҷомӣ ки гардонид соқӣ

به هر جامی که گردانید ساقی

Ҳарифиро бғлтониди соқӣ

حریفی را بغلتانید ساقی

Ба ёди ёри нӯшин бода ме хӯрд

به یاد یار نوشین باده می‌خَورد

Нишоту айши дӯшин тоза ме кард

نشاط و عیش دوشین تازه می‌کرد

зи маҷлиси бонг нўшонўш бархест

ز مجلس بانگ نوشانوش برخاست

Май андар сар нишаст ва ҳуш бархест

مِیْ اندر سر نشست و هوش برخاست

Баҳори афрӯзи ин шеъри баҳорӣ

بهار افروز این شعر بهاری

Адо мекард дар савти ҳазорӣ

ادا می‌کرد در صوت هزاری