Шавқ майам ним шаб бар дар хумори барад
شوق مِیْاَم نیم شب بر در خَمّار برد
Буии гулами субҳи дам бар сафи гулзори барад
بوی گلم صبح دم بر صف گلزار برد
Нолаи чанг Муғон омад ва гӯшам гирифт
ناله چنگ مغان آمد و گوشم گرفت
Бихўдм аз савмиъа бар дар хумори барад
بیخودم از صومعه بر در خَمّار برد
Бо ҳамаи мастии марои пери Муғон бор дод
با همه مستی مرا پیر مغان بار داد
Ҳарчӣ зи мастӣ ман ёфт ба якбори барад
هرچه ز مستی من یافت به یکبار برد
Соқӣам аз як ҷиҳати соғар ва паймона дод
ساقیام از یک جهت ساغر و پیمانه داد
Мутрибам аз як тарафи хирқау дастори барад
مطربم از یک طرف خرقه و دستار برد
Ҳамчуи гулами муддатии ишқ дар оташи ниҳод
همچو گلم مدتی عشق در آتش نهاد
Оқибати оби маро бар сари бозори барад
عاقبت آب مرا بر سر بازار برد
Кор чу бо ақл буд ишқ маҷолӣ надошт
کار چو با عقل بود عشق مجالی نداشت
Ишқ даромад з дар ақли ман аз кори барад
عشق درآمد ز در عقل من از کار برد