Дар он шаб дар саройам ҳоне

در آن شب در سرای ام هانی

Равон шуд сӯии қасри лои маконе

روان شد سوی قصر لا مکانی

Барроқи барқ сайр оварад ҷбрил

براق برق سیر آورد جبریل

Ки ҷавзоро ғубораш кард ткҳил

که جوزا را غبارش کرد تکحیل

Нишаст Аҳмад бар он барқи қамари сам

نشست احمد بر آن برق قمر سم

Чу ҷурми шамс бар чархи чаҳорум

چو جرم شمس بر چرخ چهارم

Барроқи андар ҳаво шуд чун шаҳобӣ

براق اندر هوا شد چون شهابی

Набӣ бар пушт ӯ чун офтобӣ

نبی بر پشت او چون آفتابی

Чу аз байтулҳаром Аҳмад сафар кард

چو از بیت الحرام احمد سفر کرد

Ба сӯии масҷидулақсо гузар кард

به سوی مسجدالاقصی گذر کرد

Хитоб омад зи султони атои даҳ

خطاب آمد ز سلطان عطا ده

Ки субҳони алзии асрӣ ба абда

که سبحان‌الذی اسری به عبده

Хаёлу фикру ақлу рӯҳ ҷо монад

خیال و فکر و عقل و روح جا ماند

Ба саҳрои дарун танҳо бурун ронад

به صحرای درون تنها برون راند

Қадам бар боби ҳафтум осмон зад

قدم بر باب هفتم آسمان زد

Ваз онҷо шуд , илм бар ломакон зад

وز آنجا شد، علم بر لامکان زد

Барроқу Ҷабраил онҷо бимонаданд

براق و جبرئیل آنجا بماندند

Ба хилвати хоҷаро танҳо бхўонднд

به خلوت خواجه را تنها بخواندند

Чу тири ғамза дар як турфаи алъайн

چو تیر غمزه در یک طرفة‌العین

Расед аз хўобгаҳ то қоби қавсин

رسید از خوابگه تا قاب قوسین

зи пешаши трқўои гӯйони млоик

ز پیشش طرقوا گویان ملایک

зи пас оростаи ҳурони ароик

ز پس آراسته حوران ارایک

зи ҳазрати халъати лўлоки пӯшед

ز حضرت خلعت لولاک پوشید

Рҳиқи ҷом аътинок нӯшед

رحیق جام اعطیناک نوشید

Млоики пардаҳоро бар гирифта

ملایک پرده‌ها را بر گرفته

Набиро суҳбатӣ хуш даргирифта

نبی را صحبتی خوش درگرفته

зи девони илоҳаши ҳашт ҷинат

ز دیوان الهش هشت جنت

Ббхшиднд ва зонҷо кард раҷъат

ببخشیدند و زآنجا کرد رجعت

Чу кори малику дайнро соз гардид

چو کار ملک و دین را ساز گردید

Ба пирӯзӣ аз онҷо бозгардед

به پیروزی از آنجا بازگردید

Ба ёрон аз матоъи он ҷаҳонӣ

به یاران از متاع آن‌جهانی

Калид ҷинат оварад армағонӣ

کلید جنت آورد ارمغانی