Баноми онкии номаши ҳрз ҷон аст
به نام آنکه نامش حِرز جان است
Санояш бартар аз ҳад забон аст
ثنایش برتر از حد زبان است
Аниси хилват хилват гузинон
انیس خلوت خلوت گزینان
Ҷлиси маҷлис танҳо нишинон
جلیس مجلس تنها نشینان
Шифо бахшанда дилҳои бемор
شفا بخشنده دلهای بیمار
Ба рӯзи орандаи шабҳои тимор
به روز آرنده شبهای تیمار
Аз ӯ боди офарин бар шоҳи ҷамшед
از او باد آفرین بر شاه جمشید
Бадви фархундаи моҳи рӯзи хуршед
بدو فرخنده ماه و روز و خورشید
Сиришки гарми рӯро май давонам
سرشک گرم رو را میدوانم
Ба сидқи дили дуоят май расонам
به صدق دل دعایت میرسانم
Лёли алҳҷри толт ё ҳабибӣ
لیالالهجر طالت یا حبیبی
Ту борӣ чунӣ охир дар ғарибӣ ?
تو باری چونی آخر در غریبی؟
Насимӣ нагзарад дар ҳеҷ маскан
نسیمی نگذرد در هیچ مسکن
Ки ҳамроҳаш набошад нолаи ман
که همراهش نباشد ناله من
Марои ҷузи ғам надимӣ нест ҳоле
مرا جز غم ندیمی نیست حالی
ЪФии аллоҳи ғам ки аз ман нест холӣ
عفیالله غم که از من نیست خالی
зи ҳиҷрони ту ҳар дам май занами оҳ
ز هجران تو هر دم میزنم آه
зи васлат ҳар нафаси сад лавҳаши аллоҳ
ز وصلت هر نفس صد لوحشالله
Куҷо рафт он замони Комронӣ
کجا رفت آن زمان کامرانی
Замони айшу аҳди шодмонӣ ?
زمان عیش و عهد شادمانی؟
Май ва рӯйнигору обу маҳтоб
می و روی نگار و آب و مهتاب
Ту пиндорӣ ки нақшӣ буд бар об
تو پنداری که نقشی بود بر آب
Дил ман дошт хуш вақтеу холӣ
دل من داشت وقتی خوش وصالی
Ту гуфтӣ буд хобӣ ё хаёлӣ
تو گفتی بود خوابی یا خیالی
Ду гул будем хуш дар гулистонӣ
دو گل بودیم خوش در گلستانی
Надими мо чу булбули дӯстоне
ندیم ما چو بلبل دوستانی
Баромади тунди боди меҳргонӣ
برآمد تند باد مهرگانی
Пароканд он Наими бӯстонӣ
پراکند آن نعیم بوستانی
Чунинаст эй аҷаби аҳволи олам
چنین است ای عجب احوال عالم
Гуҳӣ шодӣ фазояд , гоҳи мотам
گهی شادی فزاید، گاه ماتم
Фалак май гашти хуши хуши ҷом бар мо
فلک میگشت خوش خوش جام بر ما
Ба шодӣ май гузашти айём бар мо
به شادی می گذشت ایام بر ما
Нигини афсари мо буд хуршед
نگین افسر ما بود خورشید
Ҳубоби соғари мо буд ноҳид
حباب ساغر ما بود ناهید
Ба покӣ чун гул аз як об ва як гул
به پاکی چون گل از یک آب و یک گل
Чу лолаи як забон , чун ғунчаи икдл
چو لاله یک زبان، چون غنچه یکدل
Рафиқонеи латифу хуби дидор
رفیقانی لطیف و خوب دیدار
Чу марворид дар як силки ҳамвор
چو مروارید در یک سلک هموار
Ки ногуҳи он низом аз ҳам кушоданд
که ناگه آن نظام از هم گشادند
Гуҳарҳояши з якдигар фитоданд
گهرهایش ز یکدیگر فتادند
Марои ғайр аз хаёлат кӯаст бар сар
مرا غیر از خیالت نیست در سر
Наёяд ошноӣ дар баробар
نیاید آشنایی در برابر
Сиёҳӣ чанд грдммсту хунхор
سیاهی چند گردم مست و خونخوار
Чу чашмат хуфтаам давр аз ту бемор
چو چشمت خفتهام دور از تو بیمار
Ба ғайр аз сояам каси ҳам саро нест
به غیر از سایهام کس همسرا نیست
Ҳам овозии марои ғайр аз садо нест
هم آوازی مرا غیر از صدا نیست
Шабу рӯзам чу моҳу меҳр дар тоб
شب و روزم چو ماه و مهر در تاب
На рӯзи ором май гирам на шаби хоб
نه روز آرام میگیرم نه شب خواب
Чу ашкаши оташи андари дили фитода
چو اشکش آتش اندر دل فتاده
Ба сахтӣу дуруштии дили ниҳода
به سختی و درشتی دل نهاده
зи оҳи дили дили шаби брФрўзм
ز آه دل دل شب برفروزم
зи оҳии хирмани маро бисӯзам
ز آهی خرمن مه را بسوزم
Буд кохр шавад дилсӯзии ман
بود کآخر شود دلسوزی من
Шаби васл ту гардад рӯзии ман
شب وصل تو گردد روزی من
Марв дар ғам ки ғамамад фароҳам
مرو در غم که غم آمد فراهم
Ки андӯҳасту шодӣ ҳар ду бо ҳам
که اندوه است و شادی هر دو با هم
Мхўрондаҳ ки андӯҳат з ъусраст
مخور اَندُه که اندوهت ز عُسْرست
Ки дар пеш ва пас ъусрии дўисрст
که در پیش و پسِ عُسْریٰ دو یُسْرست
На охир ҳар шабӣ дорад нҳорӣ ?
نه آخر هر شبی دارد نهاری؟
На ояд ҳар зимистонро баҳорӣ ?
نه آید هر زمستان را بهاری؟
Чаҳ натавонам ки наздикат нишинам
چه نتوانم که نزدیکت نشینم
Тариқӣ кун ки аз даврати бубинам
طریقی کن که از دورت ببینم
Дили зиндонеро шоди гардон
دل زندانیی را شاد گردان
зи бандии бандае озоди гардон
ز بندی بندهای آزاد گردان
Ҳадисамро чу дар майдор дар гӯш
حدیثم را چو دُر میدار در گوش
Макун зинҳори пандамро фаромӯш !
مکن زنهار پندم را فراموش!
Ту аҳди суҳбати мо хор машумор
تو عهد صحبت ما خوار مشمار
Ки ҳақи суҳбат мо ҳаст бисёр
که حق صحبت ما هست بسیار
Санам дар нома мекард ин ғазали дарҷ
صنم در نامه میکرد این غزل درج
Ба тазмин дар ғазал кард ин ғазали харҷ
به تضمین در غزل کرد این غزل خرج