Вақти саҳар аз боғ биҳишт омад бод

وقت سحر از باغ بهشت آمد باد

Оварад гулӣ ва дар канорам биниҳод

آورد گلی و در کنارم بنهاد

Чун зулфи санам ниҳода будам домӣ

چون زلف صنم نهاده بودم دامی

Моҳӣ бигзор омад ва дар дом афтод

ماهی به گدار آمد و در دام افتاد

Чу Шаҳнози он рубои сохт бар чанг

چو شهناز آن رباعی ساخت بر چنگ

Фурӯ хонд ин ғазали шукр ба оҳанг :

فروخواند این غزل شکر به آهنگ: